698 ) .
شهب : ج شهاب : ستارهء دنبالهدار ، ستارهء ديوانداز ، آنچه مثل ستارهيى به نظر رسد كه غروب مىكند ( دهخدا ) .
شهربند : 1 - محصور و مقيد در شهر ( غياث ) . كنايه از زندانى است ( آنندراج ) . « زن و فرزند او را به بغداد برد و شهربند كرد » ( ص 509 ) .
2 - حصار دور شهر و ديوار گرد شهر كه آن را شهرپناه گويند ( آنندراج ) ، ديوارها و شهربند اصفهان ( ص 536 ) .
شيره : خوانچهپايهدار ( مقالاتمحمد شفيع ) . شيرها و صندليها نهاده ( ص 823 و 842 ) .
شيم : ج شيمه ، خلقها ، خويهاى نيك ، عادتها ( غياث ) .
شيوه : « امير غازان خان به جهت آنكه خواهر جلال الدين سلطان را داشت ، شيوهء جلال الدين سلطان بود و امير دكنه شيوهء تيمور خان بود و او نيز خواهر تيمور خان را داشت » ( ص 475 ) ، شوهر خواهر : ( در فرهنگهاى لغت ديده نشد . )
ص صاحب فراش : مريض و بيمار بسترى ( دهخدا ) .
صارم : شمشير بران ( منتهى الارب ) .
صامت : زر و سيم و جامه و خانه و غيره مقابل ناطق كه شتر و گاو و گوسفند است ( دهخدا ) .
صبغت : رنگ ( منتهى الارب ) .
صحف : ج صحيفه .
صده : صد نفر « امراى هزاره و صده » ( ص 713 ) ، امراى هزار و صد نفر سپاهى .
صرامت : دليرى ، چالاكى ( منتهى الارب ) .
صرح : كوشك ، قصر ، كاخ ( دهخدا ) .
صرصر : باد سخت : باد تند ، تندباد ( غياث ) .
صفايح : ج صفيحه : روى پهن از هر چيزى ( منتهى الارب ) .
صفح : درگذشتن از خطا ( غياث ) . « منثور عفو و صفح دربارهء اقوال و افعال ايشان نبشته » ( ص 336 ) و نيز ( ص 603 ) .
صفدر : از هم درندهء صف ( غياث ) .
صفوان : ج صفواء : سنگ هموار ( غياث ) .
صلصل : فاخته ( غياث ) .
صما : زمين سخت ، صخرهء صما : سنگ سخت ( غياث ) .
صناديد : ج صنديد : مهتران ، بزرگان ( غياث ) .
صناديق : ج صندوق ( دهخدا ) .
صنيع : پرورده ، تربيت يافته ، مخصوص به كسى ( دهخدا ) . « شمس الدين على كه صنيع درگاه و برآوردهء . . . » ( ص 195 ) .
صوامع : ج صومعه : عبادتخانههاى ترسايان ( غياث ) .
صولات : ج صوله : سطوت ، قهر ، شدت ، سختى ، غضب ، خشم ( دهخدا ) .
صهيل : بانگ اسب ، شيهه ( منتهى الارب ) .
صيف : تابستان ( منتهى الارب ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1020
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٢٠