عتاد : آنچه جهت سفر و جز آن آماده سازند ( منتهى الارب ) .
عناق : نجيب و اصيل ( المنجد ) و عتاق خيول ( ص 547 ) اسبهاى نژاده .
عتبه : آستانهء در ( آنندراج ) .
عترت : خويشاوندان و اقارب ( دهخدا ) .
عثرات : ج عثره خطا : سهو ( نفيسى ) .
عثور : آگهى و اطلاع ، خبر شدن ، « به هر موضعى كه عبور و عثور عساكر اسكندرى اتفاق . . . » ( ص 442 ) .
عجب : گردنكشى ، خويشتنبينى ، كبر ( منتهى الارب ) .
عدت : ساز و ساخت ، آنچه مهيا شود براى مقابله با حوادث روزگار از مال و سلاح ( دهخدا ) .
عذار : رخسار ( منتهى الارب ) .
عذارى : ج عذراء : دوشيزگان ( آنندراج ) .
عذب : خوشگوار ( منتهى الارب ) .
عرا : به اصطلاح شطرنجبازان ، مهرهاى است كه ميان شاه خود و رخ و حريف حائل سازند براى حفاظت شاه ( آنندراج ) . « عشق دنيا شاه عقلش را در عرا گرفته » ( ص 662 ) .
عرايس : ج عروس .
عرض دادن : سان دادن ، دفيله دادن ، رژه دادن ، از براى معاينه و ملاحظه از برابر كسى گذراندن ( دهخدا ) . « سپاهى عرض داد چون ذرات آفتاب » ( ص 731 ) .
عرضگاه : جاى عرض داده چيزى ، معرض ، محل عرضه ( دهخدا ) « القصه غياث - الدين و عمال او را به عرضگاه حساب مىآوردند » ( ص 653 ) .
عرضه داشت : تظلم و دادخواست از روى عجز و فروتنى ( نفيسى ) .
عرفه : روز نهم از ذى الحجه ( منتهى - الارب ) .
عرقوبى : منسوب به عرقوب ، وعده يا مواعيد عرقوبى : نويد دروغين ( دهخدا ) .
عرقى : پرنعمت الوان و دراسون و عرقى ( ص 862 ) ، نوعى از مسكرات ( مقالات محمد شفيع ) عرق .
عروه : هرگونه حلقهاى كه به دست گرفته شود ، دستاويز و مستمسك آنچه بدان اطمينان گردد ( دهخدا ) عروهء وثقى :
دستآويز محكم ، و عروه كه به معنى رسن شهرت دارد خطاست ( غياث ) .
عزايم : ج عزيمه . ارادهء قوى ، قصد ، آهنگ ( دهخدا ) .
عسى : فعل مقاربه به معنى « باشد كه » ( منتهى - الارب ) .
عشر عشير : يك جزء از صد جزء هر چيزى ( نفيسى ) .
عصات : ج عاصى : سركشان ، نافرمانان ، ياغيان ( دهخدا ) .
عصبات : ج عصبه : پسران و خويشان كه در شرع براى ايشان فريضهاى مقرر نباشد و در صورت تنهايى همه مال را وارث باشد ( منتهى الارب ) .
عصبيت : حمايت و طرفدارى و مدافعه از كسى كه خود را به شخص بستگى داده و يا شخص بدان بستگى دارد حب خويشاوندى و قرابت و نسبت ( نفيسى ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1023
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٢٣