حاشيه نسخه ت ( فاتح ) زبدة التواريخ صفحه 725
به نكات مورد اختلاف مهمى كه اين متن با متن چاپ شده در كتاب اسناد و مكاتبات تاريخى ايران تأليف دكتر عبد الحسين نوائى ( ص 214 - 208 ) دارد ذيلا اشاره مىشود :
سواد فتحنامهيى كه پادشاه مغفور شاهرخ بر تمام ممالك نوشتهاند « 1 »
بسم اللّه تيمنا بذكره الاعلى و ما النصر الامن عند اللّه العزيز الحكيم . الحمد للّه الذى نصر عبده و اعز جنده و هزم الاحزاب وحده و الصلاة و السلام على من لا نبى بعده . و بعد فقد قال اللّه تعالى فى احسن القصص
« لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ آياتٌ لِلسَّائِلِينَ
« 5 »
» .
ستايش خداوند بخشنده را * كه چندين كرم كرد بىمنتهى
جهانى درآورد در حكم ما * كه يك موى كس [ را ] نبد زحمتى
الحمد للّه الذى احلنا دار المقامة من فضلها لا يمننا فيها نصب و لا يمسنا فيها نوب بشارت « 2 » فتح مبين و اشارت
« وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
« 6 »
»
كه به ميامين تاييد رب العالمين و متابعت دين سيد المرسلين صلوات الله و سلامه عليه كه قرين رايات فتح آيات باشد و به كدام زبان از عهده شكر آن تفصى توان نمود يا به كدام بيان از ادا شرح آن بيرون توان آمد
به هر موى اگر صد دهانم بود * در آن هر دهان صد زبانم بود « 3 »
وز امروز تا روز محشر همى * شوم دادگر را ثناگر همى « 4 »
ز بخشايش و بخشش كردگار * يكى گفت بايد هنوز از هزار
هامش
( 1 ) اسناد و مكاتبات تاريخى ايران : سواد فتحنامهاى كه ميرزا شاهرخ جهت دفع قرايوسف تركمان به ممالك محروسه فرستاده .
( 2 ) در اسناد و مكاتبات تاريخى ايران از آغاز تا اينجا ندارد .
( 3 ) اسناد و مكاتبات اين مصراع ندارد .
( 4 ) اسناد و مكاتبات اين مصراع را ندارد .
( 5 ) سوره 12 آيه 6 .
( 6 ) سوره 30 آيه 46 .