تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 348

مساهمون:

ص٣٤٨
( 1 ) - ما اينها را حكم قرار نداده‌ايم بلكه داور كتاب خداست و اين قرآن خطهاى نوشته‌شده‌اى است بين دو جلد و اين سطور خاموشند و سخن نمىگويند بلكه افراد از آن سخن مىگويند . - چرا براى داورى مدت قائل شدى ؟ - براى اينكه جاهل آگاه شود و عالم پايدار بماند و شايد خداوند در اين گيرودار ، صلحى بين امت برقرار سازد . چون امام ديد ، آنها سخنش را پذيرفتند و دست از لجاجت برداشتند و به او نزديك شدند ، فرمود : - وارد شهرتان شويد ، خدايتان بيامرزد . دعوت امام را قبول كردند و با او وارد كوفه شدند ، مردم همه شادمانه باستقبالشان آمدند و از اين سازش و هماهنگى خوش‌حال شدند . ولى . . . ولى بازهم آنها بر فكر باطلشان باقى بودند و دست از تحريك بر نمىداشتند و با گستاخى در ميان مردم كوفه به سمپاشى پرداختند ، دستهاى ديگرى هم در كار بود و زبانهائى كه حرف آنها را بگوشها ميرسانيد ، كم كم افكار خطرناك آنها همه جا گسترده شد و نيرويشان توان بيشترى يافت و كار جسارت را به جائى رسانيدند كه سخن امام را در حال خطبه بريدند و اين آيه را خواندند : « اگر مشرك شوى همهء اعمالت نابود خواهد شد و از زيانكاران خواهى بود » « 3 » . و امام در جوابشان اين آيه را تلاوت فرمود : « پس شكيبا باش كه
هامش
( 3 ) - سورهء زمر ، آيهء 65 .