تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 339

مساهمون:

ص٣٣٩
( 1 ) سركشان با شتاب هر چه تمامتر باستحكام نقشهء خود پرداختند و بين گفتگوى درازى كه ميان آنها و امام انجام شد به نوشتن پيمان نامه‌اى با موافقت اهل شام پرداختند كه متن آن بنا بگفتهء طبرى چنين است : بسم اللّه الرحمن الرحيم - اين درخواست على بن أبي طالب و معاوية - بن ابى سفيان و پيروانشان مىباشد براى قبول حكميت خدا و سنت پيغمبرش . درخواست على تعهدى است بر عهدهء مردم عراق و پيروان حاضر و غائبش در همه جا و در خواست معاويه تعهدى است بر عهدهء مردم شام و هر كس پيرو اوست از حاضر و غائب . رضايت داديم كه در برابر حكم قرآن هر چه باشد تسليم شويم و چيز ديگرى بر ما حكم نكند ، و كتاب خداوند از آغازش تا پايانش بين ما حكم كند ، هر چه را زنده كرده زنده مىكنيم و هر چه را مىميراند ، ميميرانيم . على و پيروانش ، ابو موسى عبد اللّه بن قيس و معاويه و پيروانش هم عمرو بن عاص را بنمايندگى و حكميت برگزيدند تا به آنچه در كتاب خدا مىيابند ، حكم كنند و اگر موردى را در قرآن نيافتند بسنت پيغمبر مراجعه كنند . دو نفر حكم ، از على و معاويه و سپاهيانشان قول گرفتند كه بر جان و خاندانشان ايمن باشند و همهء مردم در جان و خاندان و اموالشان تا پايان حكميت تأمين دارند و همگى بايد سلاحهاى خود را بگذارند و صلح را بپذيرند و بهر جا كه ميخواهند بروند و در امان باشند . حكمين هم با خدا پيمان محكم مىبندند كه به حكم قرآن بين مردم حكم دهند و دوباره آنها را بجنگ و تفرقه نكشانند سررسيد حكميت تا ماه رمضان است ، ولى به رضايت طرفين قابل تمديد خواهد