تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
فرمود ، در برنامهء حكومت خويش ، نادانها را بتطميع جلب ميكنند و ناتوانها را به سختى و گرفتارى و نيرومندان را با سلطه و غلبه به زير فرمان مىكشند . ( 1 ) و اينكه استاد « شفيق جبرى » روش امام را دربارهء « طلحه » و « زبير » اشتباه دانسته است ، « 4 » عقيده‌اش ناشى از ندانستن سياست صريح و انسانى امام است . زيرا سياست على ( ع ) با سياستهائى كه بر مبناى نيرنگ و دروغ و پامال كردن حقوق مردم ناتوان قوام يافته ، مباينت و اختلاف كلى دارد . و از چنين سياست نادرستى كه « شفيق جبرى » به آن معتقد بوده است ، پيشواى فكرى اخير عالم اسلامى « شيخ محمد عبده » به خدا پناه برده است . « 5 » چنين سياست آلوده به نيرنگ هرگز در هيچ‌يك از رفتار امام در دوران خلافتش مشهود نيست و هرگز امام بچنين روش نادرستى نپيوسته است و در اين باره بصراحت فرموده است : اگر پارسائى و تقوى نبود ، من از همهء عربها سياستمدارتر بودم . همين پارسائى و پرهيزگارى بود كه امام را از انجام هر كارى كه موافق با مبادى استوار اسلامى نبود بازميداشت و از سوى ديگر اصولا مصلحت
هامش
( 4 ) - العناصر النفسيه - كتابهاى زيادى در جواب اشتباهات اين نويسنده تأليف شده است . ( 5 ) - شيخ محمد عبده مىگفت به خدا پناه ميبرم از سياست و از هر لفظى كه از كلمهء سياست بر زبان آيد و از هر خيالى كه از سياست بخاطر گذرد ، شيخ به اين جهت از سياست به خدا پناه ميبرد كه سياست آشيانهء پستىها و نادرستىهاست و بر مبناى اخلاق و فضيلت استوار نيست .