تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
هم گرفتار مىكند و هم رها مىسازد و خداوند دنيا را بر پاى ساخت و نعمتها و آزمايشها و گرفتاريها در آن پديد آورد و پاداش آخرت بدنبالش نهاد و آنچه خود خواسته و ما نمىدانيم . ( 1 ) « پس اگر در آفرينش به مشكلى برخوردى آن را دليل نادانى خود بدان نه نقص در خلقت ، چون تو در آغاز خلقت چيزى نمىدانستى و بعد حقايقى را آموختى و چه بسيار است چيزهائى كه نميدانى و انديشه‌ات درباره‌اش سرگردان است و بينائى تو بگمراهى افتاده ولى بعد به آگاهى ميرسى ، پس به عنايت آفريدگارت توجه كن خدائى كه آفريدت و روزيت داد و ترا بياراست . « بايد او را بپرستى و به او روى آورى و از نافرمانيش بترسى » . امام ( ع ) پس از اين سخنان ، بشرح حقايق توحيد مىپردازد و دلايلى روشن بيان ميدارد و پس از آن آداب اجتماعى را دقيقا تشريح كرده ، ميفرمايد : « اى پسر ! خواست خويش را بين خود و ديگران ميزان قرار ده پس هر چه را براى خويش ميخواهى براى ديگران نيز بخواه و هر چه را براى خود ناپسند ميدانى ديگران را نيز از آن بر كنار دار . « هرگز به كسى ستم مكن ، همچنانكه نمىخواهى به تو ستم كنند و به ديگران نيكى كن همچون كه خواهى به تو نيكى كنند ، كارى را كه از ديگران زشت ميدانى براى خود نيز زشت شمار