« خيرى در آن نيكى نيست كه ترا به شر رساند و لذتى در آسايشى نيست كه پايانش سختى باشد .
( 1 ) « بر حذر باش كه آز و طمع ترا در برگيرد و ترا به تباهى و ناكامى كشاند ، اگر ميخواهى كه فقط نياز خود را از خدا بخواهى پس آبروى خويش را پيش ديگران مريز ، زيرا آنچه بايد به تو برسد ، خواهد رسيد و سهم خويش را دريافت خواهى كرد همان ميزان كمى كه از جانب خداوند به تو برسد ، بهتر است از سهم زيادى كه از ديگران بگيرى . تلافى محروميت تو از خاموشى آسانتر است از تحمل سختىهائى كه بر اثر گفتن ناهنجار روى دهد ، زيرا اگر بند ظرفى سست باشد آنچه در آن باشد ، ميريزد و زبان بمنزلهء همان بندى است كه شخصيت انسان به آن بسته است ، نگهدارى آنچه در دست دارى بهتر از چشم داشت بمال ديگران است . كسى كه با پاكدامنى همراه باشد بهتر از ثروتى است كه از نادرستى بدست آيد .
« هر كس راز خود را بهتر از ديگران نگاه ميدارد ، بسيار كسانى هستند كه بزيان خود مىكوشند ، پرگويان ياوه گويند ، هر كس بينديشد بينا گردد .
« با نيكوكاران همراه باش تا در شمار آنان باشى و از بدكاران كنارهگير تا از آنها ممتاز شوى ، بدترين خوراكيها خوردنى حرام است و بدترين ستمها ، ظلم به ناتوانهاست .
« جائى كه نرمى و مدارا سود نبخشد ، سختگيرى پسنديده است ، چه بسا كه دارو درد گردد و درد دارو شود ، چه بسا كه دشمن
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 240
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص٢٤٠