( 1 ) « در همهء كارها و مشكلات ، خود را در پناه خداوند قرار ده كه لطف خداوند براى تو پناه و نگهبانى نيكوست و از هر ناگوارى نگاهت مىدارد .
« هر نيازى دارى بدرگاه بىنياز ببر كه بخشيدن و نوميدن كردن فقط بدست اوست ، در هر كار از خداى خويش نيكى طلب كن .
وصيت مرا بدرستى درك كن و از آن روى برمگردان چون بهترين سخن آنست كه سودمند باشد و بدان كه خيرى در دانش بىسود نيست و علمى كه آموختنش شايسته نيست نبايد فرا گرفت .
« پسرم ! چون ديدم عمرم بپايان نزديك است و سستى و ناتوانى پيكرم را فرا گرفته است ، بنگارش اين وصيتنامه مبادرت كردم و حقايق و فضائلى برايت نوشتم پيش از آنكه بميرم و ترسيدم كه آنچه بخاطر دارم به تو نرسانيده باشم ، يا همچنانكه در توان جسمى من نقصانى پديد آمده در انديشهام نيز كاهشى پديد آيد يا اينكه بعضى خواستها بر تو پديد آيد و فتنههاى روزگار بر تو هجوم آورد در اين ميانه همچون شترى سركش گردى .
« صفحهء جان جوان همچون زمينى ساده و صاف و خالى است كه آنچه در آن بپاشند ، مىپذيرد . به همين جهت پيش از آنكه قلب تو سخت شود و انديشهات سرگرم گردد ، براهنمائى و ادب تو اقدام كردم تا بتفكرى جدى در كار خودت بينديشى و از تجربت اهل فن و فهم برخوردار گردى ، در اين صورت از رنج
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 234
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص٢٣٤