تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
( 1 )

2 - بخشندگى امام

آن كس كه كفى گشاده و دستى در بخشندگى بازدارد و شعار سخاوت روش او را زينت مىبخشد ، دورى از بخل به او خيرى كثير مىبخشد و اين صفت ممتاز دليل اطمينان استوار او بخداست . از پيامبر روايت شده كه فرمود : سخاوت از ايمان است و نيز به اين مقال افزوده كه سخاوت و حسن خلق از صفات ارزنده‌اى است كه خداى آنها را زنده و پايدار نگه ميدارد . بدون شك بخشندگى از برترين اخلاق و شريفترين صفات انسانى است ، زيرا از قلبى پاك برمىخيزد و از فضائل نفسانى حكايت مىكند . و بدين جهت از صفات عالى اخلاقى است كه به اشتياق خير و احسان صورت مىپذيرد و از ريا و خودستائى و مديحه‌سرائى بدور است . تاريخ از بخشش افراد فراوانى حكايت دارد كه بخشندگيهائى زياد دارند و پولها و خانه‌ها و دهكده‌ها بمردم مىبخشند ، ولى ميكوشند كه بذل آنها ، همه جا زبان به زبان گفته شود و نامشان بلند و حس - شهرت‌پرستى آنها ارضاء گردد و مسلم است چنين بخششى كه آلوده به غرضهاى شخصى و هدفهاى نادرست شهرت‌پرستى باشد ، از حقيقت فضيلت دور است و مانند حس جاه طلبى و عشق بمقام و سرپرستى غاصبانهء مردم در شمار رذائل اخلاقى محسوب است نه فضائل . مانند ريخت‌وپاشهاى « معاويه » كه به منظور استوارى مقام حكومت او انجام مىگرفت و هرگز جنبهء خير و احسان و فضيلت نداشت . چنين بخششى را نميتوان سخاوت ناميد ، بلكه با اصالت بذل و جود مباينت دارد و دامى است براى صيد مردم و سپس قربانى كردن