خشمگين كرد و برانگيخت ، زيرا در اين روزگار هنوز مسلمانان ، توجه پيامبر را در مبارزه با زشتىها و گسترش پاكىها و خيرها از ياد نبرده بودند و هر فرد خود را در امور اجتماعى مسلمين ، مسئول و متعهد ميدانست .
به همين جهت شورش بر ضد عثمان ، امرى حتمى به نظر ميرسيد .
بتدريج زبانههاى آتش انقلاب عليه عثمان شعله كشيد و شخصيتهاى بزرگ و نامور اسلامى بر ضد اين نظام ستمگرانه زبان گشودند . از جمله مخالفان سياست نابكارانهء عثمان ، حضرت على ( ع ) و گروه پيروان رشيد و راستين او مانند « عمار ياسر » و « ابو ذر غفارى » و ديگران بودند كه اصلاح امور اجتماعى مسلمين و بازگردانيدن روش دادگرانهء پيامبر ، وجههء همتشان بود .
از جمله علل مخالفت على ( ع ) با روش عثمان بنا بگفتهء « بلاذرى » آن بود كه خليفه سبدى از جواهر گرانبهاى بيت المال را برداشته و بكس و كارش داده بود . مردم كه از ماجرا آگاه شده بودند صداى خود را باعتراض بلند كردند و به سختى با او بمعارضه پرداختند تا اينكه عثمان خشمگين شد و بر منبر رفت و گفت ما آنچه را ميخواهيم از اين غنيمت برمىگيريم هر چند بينى گروهى به خاك ماليده شود .
امام ( ع ) در پاسخ فرمود : ما هم نمىگذاريم و جلويت را مىگيريم .
عمار ياسر صحابى بزرگ پيامبر هم گفت بدان كه من نخستين كسى هستم كه بر تو خواهم شوريد « 18 » .
هامش
( 18 ) - عمار ياسر صحابى بزرگ پيامبر و از ياران محبوبش بود . عمار و پدر و مادرش از نخستين كسانى بودند كه باسلام گرويدند و از طرف سركشان قريش آزارهائى فراوان ديدند ، چنان كه روزى پيامبر بر آنها گذشت و ديد كه