تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 389

مساهمون:

ص٣٨٩
بارگاه اشرف كه آسمان دايره كردار مركز آسمان او زيبد ، سرمه ديده ساختند و در مقام طاعت و خدمت پرگار صفت به فرق عبوديت بايستاد . پيرك و مودود كه « ضدان لا يجتمعان » گشته بودند و با يكديگر در مقام كشتن [ 1 ] و آويختن بودند ، بر يك در خانه ملازمت كردن گرفتند . شعر [ 2 ]
چنان بساخت جهان را هواى دولت او * كه از طبيعت اضداد رفت ناسازى
بعد از تفحص و تحقيق معامله ايشان چنان معلوم شد كه در اول گناه از طرف مودود بوده و پيرك بر آن جرأت به عون عنايت بندگان حضرت سلطنت شعارى - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - اقدام نموده و آن دليرى به استظهار مرحمت و عاطفت نواب كامياب كرده دواعى تجاوز و بواعث عفو به زبان حال نداى
« فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ
[ 1 ] « 1 » » در داد و شفيع رافت و عاطفت زبان به شفاعت
« إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ
[ 2 ] » « 2 » برگشاد به مضمون
« وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى
[ 3 ] » « 3 » حضرت سلطنت شعارى - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - دقايق آداب بنده‌پرورى كار بسته و رسوم چاكر نوازى به جاى آورده گذشته را
« عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ
[ 1 ] » « 4 » برخواند و آينده را مثال عالى نفاذ يافت كه حكومت و سردارى آن نواحى به دو مفوض باشد و فيما بعد بر امثال اين حركات اقدام ننمايد و از مجلس اعلا - لا زال بمزيد العلا - « 5 » به انواع اعزاز و تشريف و اكرام و تبجيل مخصوص گشته معاودت نمود و مودود هم در دار السلطنه [ به ملازمت
هامش
[ 1 ] . ت : كين . [ 2 ] . ت : بيت . [ 1 ] قسمتى از آيه 10 سورهء 71 . [ 2 ] قسمتى از آيه 118 سوره 5 . [ 3 ] قسمتى از آيه 237 سوره 2 . [ 4 ] قسمتى از آيه 95 سوره 5 . ( 1 ) گفتمشان از پروردگارتان آمرزش بخواهيد . ( 2 ) - ص 334 . ( 3 ) - ص 335 . ( 4 ) خدا از آنچه گذشته ، درگذشت . ( 5 ) پيوسته با برترى بيشتر مقرون باد .