با چند قشون مرد آراسته و بر دست چپ اميرزاده الغ بيك بهادر - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - و اميرزاده سيد احمد بن اميرزاده اعظم [ 1 ] عمر شيخ بهادر و امير - شاه ملك و امير شيخ لقمان برلاس و امير فيروز شاه با چهل قشون مرد آراسته و در كيجكه ايشان امير لطف اللّه بن امير بابا تيمور و امير شيخ [ 2 ] على اوچ قرا و سيد حسام و امير موسى توسوغا [ 3 ] و تيمور ملك دولداى با چند امير قشون و در هراول « 1 » قول امير سيد على ترخان و امير اسكندر هندوبوقا و امير عجبشير و طغاى مركان [ 4 ] و امير فرمان شيخ و امير موسى شيخ و سلطان احمد و كپكچى برنجى و امير شيخ اسلام و امير غنا [ 5 ] شيرين و امير خواجه بيردى و بعد از ايشان امير على ترخان با چند قشون [ 6 ] مرد آراسته و در پس قول بندگى حضرت - خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - راسىتر از مراسى « 2 » قلال « 3 » و راسختر از رواسى « 4 » جبال ، با ده امير قشون : امير موسىكا و امير چركس و امير چهارشنبه و امير موسى ركمال و اميرزاده عبد العلى و امير شيخ على و محمود سلطان شاه و شيخ درويش باشلق :
شعر
سپاهى [ 7 ] دلاور كه گاه ستيز * ره مرگ پويند نه راه گريز
موازى و محاذى خصم باستاد با ساز و اهبت هرچه تمامتر هريك چون آتش سوزنده در صف پيكار و به سان آب خرامنده در ميدان كار و به صفت باد مستعجل هنگام سوارى و مثل خاك صابر به وقت جانسپارى :
شعر
بندگانت به وقت كوشش و جنگ * با حوادث شوند در پيكار
هامش
[ 1 ] . ت : « زاده اعظم » ندارد .
[ 2 ] . ت : شير .
[ 3 ] . ل : طوسوغا .
[ 4 ] . ت : « طغاى مركان » ندارد .
[ 5 ] . ت : قونا .
[ 6 ] . ت : صد قشون .
[ 7 ] . ت : سپاه .
( 1 ) هراول : دستههائى از سپاه كه پيشتر فرستاده مىشوند ، براى عمل اكتشاف و حفظ پيش قراولان ، ( احسن التواريخ ) .
( 2 ) مراسى : ج مرسى ، جايى كه چيزى در آن برجاى مىايستد و استوار مىگردد . ( نفيسى ) .
( 3 ) قلال : جمع قله ( المنجد ) ، مراسى قلال : ريشهگاههاى قلههاى كوه .
( 4 ) رواسى : كوههاى محكم و استوار ( منتهى الارب ) .