تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
گشته ، آن شب ديجور « 1 » را با طليعهء روز به حزم و احتياط تمام به‌سر بردند . على - الصباح اميرزاده پير محمد فرمود [ 1 ] تا گوركهء حربى را در نفير آوردند و زلزله كوس و برغو و نقاره به اوج فلك دوار رسانيدند و تواچيان به ترتيب صفوف معركه مشغول گشتند . برانقار [ 2 ] خود به چلپانشاه برلاس كه رستم زمان بود ، مقرر كرد و طاهر بن امير حاجى سيف الدين با تومان خود در پهلوى او ، و قول را امير سعيد برلاس سر كرده ، شيخ محمد جوان و صديق در مقدمهء [ 3 ] « 2 » او و در جوانغار خواجه [ 4 ] حسين شربتدار با تومان خود [ 5 ] و لشكر اكراد و بورولدائى [ 6 ] و چند امير قشون ديگر [ 7 ] با ايشان بازداشت . و از طرف اميرزاده رستم سلطانشاه و قاضى احمد صاعدى در قول و صادر اغلن [ 8 ] در مقابله امير [ 9 ] چلپانشاه بر دست چپ و اميرزاده اسكندر را در آن طرف با ايشان تعيين نمود و به خود با امير حسن جاندار و اكثر صاحب - وجودان لشكرش در جوانقار [ 10 ] قول . چون در برابر يكديگر بايستادند ، اميرزاده رستم تعجيلى كرد و از دور حمله نمود ، خود را بر دست چپ لشكر فارس زد . اميرزاده پير محمد چون ديد كه جنگ در جوانغار سخت شد و خواجگى [ 11 ] « 3 » را تحمل جواب غنيم « 4 » خود نيست ، امراى كومك را مثل امير عبد الصمد بن امير حاجى سيف الدين و خواجه على شربتدار و قتجاق [ 12 ] و عبد الكريم بن تيمور خواجه را متعاقب به مدد ايشان فرستاد . اما چون امير [ 13 ] چلپانشاه و صادر اغلن [ 14 ] و اميرزاده اسكندر بهادر [ 15 ] به يكديگر رسيدند و يكان يكان [ 16 ] به ضرب شمشير براندند ، اميرزاده اسكندر بهادر و صادر اغلن
هامش
[ 1 ] . ت : بفرمود . [ 2 ] . ل : بوانقار . [ 3 ] . ت : مقدم . [ 4 ] . ت : ندارد . [ 5 ] . ت : « تومان خود و » ندارد . [ 6 ] . م و ل : بورلداى . [ 7 ] . ت : ديگر ندارد . [ 8 ] . ت : صدر اغلان . [ 9 ] . ت : « امير » ندارد . [ 10 ] . ت : بوالقار . [ 11 ] . ت : و حسين شربتدار را . [ 12 ] . ت : جقماق . [ 13 ] . ت : « امير » ندارد . [ 14 ] . ت : صدر اغلن . [ 15 ] . ت : « و اميرزاده اسكندر بهادر » ندارد . [ 16 ] . م : و يكان ضرب ، ت : ندارد . ( 1 ) ديجور : نيك تاريك ( منتهى الارب ) ، ظلمت ، شب تاريك ( دهخدا ) . ( 2 ) مقدمه : پيش آهنگ لشكر ، طليعه ، پيشقراول ( دهخدا ) . ( 3 ) خواجگى : سيادت ، آقائى ، شيخوخيت ( دهخدا ) . ( 4 ) غنيم : آنچه كه به غنيمت گرفته مىشود ، دشمن ، خصم ، مال غنيمت .