موجب پروانه و حكم سلطان زين العابدين ملازم سلطان ابو يزيد بود « [ 1 ] » كه متوجّه ابرقوه شوند و پروانه به مهذّب رسانند كه قلعه تسليم عمّ بزرگوار « [ 2 ] » نموده بىتوقّف و تعلّل از سر استظهار و امّيدوارى تمام متوجّه دار السّلطنهء فارس شود كه به نوازش و عواطف پادشاهانه و عوارف خسروانه اختصاص خواهد يافت . وى مكتوب سلطان زين العابدين در دست داشت « [ 3 ] » مضمون آنكه رعايت جانب بندگان قديم و چاكران ثابتقدم و خدمتكاران صادقدم بهوجهى كه مقتضاى رأى پادشاهى و فراخور همّت كسروى است بر خود واجب و متحتم مىشناسيم و شكر اين « [ 4 ] » نعمت گرانمايه و موهبت بىنهايت را « [ 5 ] » در رعايت « [ 6 ] » حقوق مىافزاييم و آثار « الشاكر يستحقّ المزيد يوما فيوما » مشاهده مىفرماييم ، بايد كه بىتأنى و تهاون و تقاعد امتثال امر نموده خطّهء ابرقوه و قلعه را به خدّام عمو بايزيد تسليم كرده متوجّه پايهء سرير سلطنت شود كه راه نيابت و قائممقامى و شحنگى مملكت فارس بدان جانب ارزانى فرماييم . شاه يحيى مصاحب ايشان از پياده و سوار لشكرى « [ 7 ] » مرتّب گردانيده از پيلدار و رعدانداز « 1 » و چپر و خرك و ساباط چوبين و اسباب « [ 8 ] » جنگ قلعه آماده داشته بدان طرف روانه گردانيد . چون نزديك ابرقوه رسيدند امير سيف الدّين رمضان پيشتر رفت و پروانه سلطان زين العابدين رسانيد . پهلوان مهذّب شرايط اعزاز و اكرام به اقامت رسانيد و مقدم شريفش « [ 9 ] » را « [ 10 ] » موّقع داشت ، امّا گفت من بندهء حضرت پادشاه سعيدم و اكنون مملكت و تخت و سلطنت - به حمد اللّه و المنّة - به فرزند ارجمند كه وارث بهحقّ است رسيده من مملكت را كه امانتى است به حضرت وارث سپارم و در امكان كه تفويض اين « [ 11 ] » امر و رجوع اين « [ 12 ] » مملكت به سلطان ابو يزيد امرى وضعى باشد به مجرد رسالت اكتفا ننمود و بعد از آن بهطريق جدال و قتال « [ 13 ] » و محاصره و محاربه كوششها كردند ، مؤثّر نيامد و مفيد نيفتاد و جنگ و خصومت و خيل و خدعت نافع نشد . خايب « [ 14 ] » و خاسر مراجعت نمودند و سلطان ابو يزيد با لشكر متوجّه « [ 15 ] » اصفهان گشت « [ 16 ] » كه شاه يحيى آنجا بود . تمّت « [ 17 ] » .
هامش
( [ 1 ] ) - ت : ندارد .
( [ 2 ] ) - ت : سلطان ابو يزيد .
( [ 3 ] ) - م و ل : ندارد .
( [ 4 ] ) - ت : آن .
( [ 5 ] ) - ل : چه دارد .
( [ 6 ] ) - ت : غايت .
( [ 7 ] ) - ت : لشكر .
( [ 8 ] ) - ت : « چوبين و اسباب » ندارد .
( [ 9 ] ) - ت : امير سيف الدّين .
( [ 10 ] ) - ت : ندارد .
( [ 11 ] ) - ت : آن .
( [ 12 ] ) - ت : آن .
( [ 13 ] ) - ت : اقبال .
( [ 14 ] ) - ت : خاين .
( [ 15 ] ) - ت : ندارد .
( [ 16 ] ) - ت : شد .
( [ 17 ] ) - ت : « كه شاه يحيى آنجا بود . تمّت » ندارد .
( 1 ) رعدانداز : توپچى ( ناظم ) .