ذكر احوال مملكت عراق عجم در زمان سلطان زين العابدين و احوال آن « [ 1 ] »
بعد از وفات شاه شجاع چنان كه ذكر رفت ممالك اصفهان عفوا صفوا بىاعمال خنجر و سنان بر شاه نصرت الدّين « [ 2 ] » يحيى مقرّر شد در خاطرش جاىگير آمد كه سلطان زين العابدين نوخاسته و عيش دوست است او را پرواى دارايى مملكت نباشد و رعايت مزاج امرا و اركان دولت چنانچه قاعدهء حكومت است نخواهد كرد . مكتوبى به امراى شيراز روان كرد و خود با لشكر يزد و اصفهان به اعداد و اهبت راه مشغول گشته خيمه بيرون زد . امراى شاه شجاعى « [ 3 ] » كه در آن ايّام در اصفهان بودند با خود انديشه كردند كه شاه يحيى مردى بغايت « [ 4 ] » بخيل است . چيزى به ما نمىدهد و هرچند « [ 5 ] » پادشاهزادهء ماست اعنى سلطان « [ 6 ] » زين العابدين سخاوتى به كمال « [ 7 ] » دارد و ديگر از روى مروّت حقّ نمك شاه شجاع « [ 8 ] » را « [ 9 ] » رعايت كردن اولى و اهمّ « [ 10 ] » است . امير علاء الدّين فرج « [ 11 ] » و اميرزاده عبد الكريم و امير على بيك موسى جاندار و امير قتلغ شاه كهمره « [ 12 ] » با هزار سوار تمام « [ 13 ] » سلاح كار ديده از ظاهر اصفهان از معسكر شاه يحيى جدا شدند و به عزم ملازمت و خدمت زين العابدين از راه لرستان متوجّه صوب فارس گشتند . « [ 14 ] » چون شاه يحيى ديد و واقف « [ 15 ] » شد گفت تكاميشى آن جماعت جز به ذات « [ 16 ] » خود « [ 17 ] » ميسّر نمىشود . چون متوجّه شد و چند منزل بر عقب ايشان برفت بدان پهلوانان حقّشناس نمك به حلال « [ 18 ] » نرسيد و فايده بر آن مترتّب نشد ، مراجعت اولى دانست و در شيراز چون خبر نهضت شاه يحيى به فارس رسيد سلطان زين العابدين مجموع امرا و لشكريان را نوازش فرمود و على سبيل الاستعجال كوس نهضت بزدند . امراى بزرگ مرفوع گردانيدند كه از اسباب كوشش بازماندگى نيست . سلطان زين العابدين پنجاه قطار استر و پنجاه قطار شتر و پنجاه قطار از چارپايان « [ 19 ] » به امراى امير شجاع الدّين عادل تبريزى و امير مظفّر الدّين سلغر و امير غياث الدّين سيورغتمش انعام فرمود و سههزار تومان به اسم اوكلكا « [ 20 ] » بر لشكريان
هامش
( [ 1 ] ) - ت : ذكر احوال اصفهان و وقايعى كه آنجا دست داد .
( [ 2 ] ) - ت : ندارد .
( [ 3 ] ) - ت : شجاع .
( [ 4 ] ) - ت : ندارد .
( [ 5 ] ) - م : چه .
( [ 6 ] ) - ت : از « هرچند . . . » تا اينجا ندارد .
( [ 7 ] ) - ت : « به كمال » ندارد .
( [ 8 ] ) - م و ل : پادشاه .
( [ 9 ] ) - ت : ندارد .
( [ 10 ] ) - ت : « و اهمّ » ندارد .
( [ 11 ] ) - ت : فرخ .
( [ 12 ] ) - ت : ندارد .
( [ 13 ] ) - ت : ندارد .
( [ 14 ] ) - ت : گشته .
( [ 15 ] ) - ت : را از اين حال معلوم .
( [ 16 ] ) - ت : بدان .
( [ 17 ] ) - ت : ندارد .
( [ 18 ] ) - ت : از « بدان پهلوانان . . . » تا اينجا ندارد ، ت : بديشان .
( [ 19 ] ) - م و ل : « و پنجاه قطار از چارپايان » ندارد .
( [ 20 ] ) - ت : اوكلها .