ذكر وقايع و حوادث سنهء خمس و ستّين و سبعمايه « 1 » حكايت جنگ شاه محمود و شاه شجاع
شاه محمود از ممالك ( 1 ) بغداد و آذربايجان استمداد نمود و از آن جانب استعداد محاربت طلبيد و حكّام ( 2 ) آذربايجان و بغداد در مملكت عراق و فارس طمع كردند و امراء صاحب ناموس مثل اقجه باشى ( 3 ) و امير ساتى ( 4 ) و مباركشاه دولى و امراى امير شيخ ابو اسحق كه در آن طرف بودند ، چون امير غياث الدّين منصور شول و امير سلغر شاه تركمان در صحبت ( 5 ) امير شيخ على اناق كه از كبار ( 6 ) امراء بزرگ بود و مدّتها در ممالك فارس بوده و بر مداخل ( 7 ) و مخارج آن ممالك صاحب وقوف گشته روانه گردانيدند . چون لشكر بغداد و آذربايجان به عراق عجم رسيدند ، قطب الدّين شاه محمود ايشان را استقبال كرده ( 8 ) فراخور حال هريك خلعت سنگين و كمر و شمشير مرصّع و مراكب خوب پيشكش فرمود و هريك را اقامتى كرامند تعيين كرد و از خزانه نقود حوالت ( 9 ) داشت و اقطاع هريك و تغار لشكريان و ما يحتاج معدّ گردانيد . بعد از يك ماه كه ايشان را از شدايد و عثار « 2 » سفر استراحت حاصل شد ساختگى كرده در اوايل شهور سنهء خمس و ستّين و سبعمايه متوجّه دار السّلطنه فارس گشتند و از جانب لر كوچك ( 10 ) ملك عزّ الدّين و از حوالى قم و رى و كاشان سرداران به معسكر ملحق شدند .
حاكم آوه و ساوه نيز با ايشان موافقت نمود و شاه يحيى را به لطايف ترغيب و تطميع ابرقوه از راه ببردند تا او نيز موافقت نموده در قصر زرد به ايشان ملحق شد . چون فوجى
هامش
( 1 ) - م و ل : مملكت .
( 2 ) - ت : حاكم .
( 3 ) - ت : افجه باشى .
( 4 ) - ت : ساقى .
( 5 ) - ت : امرا چون .
( 6 ) - ت : ندارد .
( 7 ) - ت : تداخل .
( 8 ) - ت : نموده .
( 9 ) - ت : حواله .
( 10 ) - ت : امير كوكل .
( 1 ) سال 765 ه . ق .
( 2 ) عثار : بدى ( منتهى الارب ) .