بدان سبب او را اتابك خواندند ( 1 ) و وزارت بر امير نجيب الدّين « 1 » مقرّر شد و مولانا الياس قلندر « 2 » اين ابيات در حقّ امير سليمان و وزير نجيب الدّين ( 2 ) گفت :
بيت
امارت بر سليمان شد مقرّر * وزارت بر نجيب دنگ حيران
فلك ز ان رو همى گويد جهان را * كه اينك آصف و اينك « 3 » سليمان
و يمانچهء اكچى در سنه ثلاث و ستّين به حج رفت به عظمتى هرچه تمامتر و در آن راه خيرات بسيار كرد . در غيبت او امير نجيب الدّين برادر امير زكريّا از وزارت معزول شد و وزارت بر خواجه علاء الدّين زردوز قرار يافت امّا آن منصب بر او بقايى نيافت ( 3 ) بعد از چند روز مرضى پيدا كرد و بر آن وفات يافت . « 4 »
هامش
( 1 ) - خوانند .
( 2 ) - ت : ايشان .
( 3 ) - ت : از « امّا آن . . . » تا اينجا ندارد .
( 1 ) دستور الوزراء ، صص 337 - 338 .
( 2 ) الياس قلندر : معاصر سلطان اويس بن شيخ حسن ( 776 ه . ق ) بود خواندمير در حبيب السير گويد : هم در آن ايّام خواجه نجيب الدّين برادر امير شمس الدّين زكريّا وزير گرديد و مولانا الياس قلندر كه با آن امير و وزير صفايى نداشت اين قطعه نظم كرد ، حبيب السير ، ج / 3 ، جزء اول از مجلد دوم ، ص 240 .
( 3 ) مطلع : « و آنك » ، ص 313 ، حبيب السير : كه آنيك آصف و آنيك سليمان ؛ همان .
( 4 ) مطلع : اين مصرع آورده شده است : « و ان كيست كه درنگذرد از اين راه » ، ص 313 .