مبارز الدّين تعريضى نمود و جناب رييس عمر از آن آگاه شد ايمايى فرموده حكم شد همانجا او را شربت فنا چشانيدند و به مزار شيخ ابو شجاع منصور رفتند و با يكديگر سوگند به غلاظ و شداد خوردند كه قصد يكديگر نكنند و از آنجا سوار شده ( 1 ) به خانهء محمود شاهى نزول فرمود . امير جمال الدّين ( 2 ) شيخ ابو اسحق از آن هزيمت به جانب شولستان « 1 » پيوست .
گويند كه از آثار دولت امير مبارز الدّين چند واقعه در شيراز حادث شد كه دالّ بود بر سعادت مبارزى . يكى آنكه امير جمال الدّين شيخ ابو اسحق بىموجبى سيّد امير حاجى ضرّاب را كه از روؤس سادات بود و حاجى شمس محاسم كه حاتم طايى وقت خويش و در فايدهء مردم ، معن زائدة ، « 2 » و خويش و نزديك صاحب اعظم رييس ناصر الدّين عمر و كلو [ ى ] محلّهء باغ نو ( 3 ) به قتل آورد و شيرازيان بدين جهت از او متنفّر شدند و مولانا عضد الدّين عبد الرّحمن [ 55 - آ ] روىگردان گشته از شهر بيرون آمد و به مظفّريان پيوست . ديگر آنكه به وقت محاصره در روز جمعه ششم ربيع الاوّل سنهء اربع و خمسين و سبعمايه خواجه حاجى قوام الدّين حسن كه مثل او به كرم و خيرات ( 4 ) و خصايل پسنديده در فارس ديگرى نشان نمىدادند و او در محافظت شهر و مردم ، ركنى معظّم بود وفات يافت و جناب صاحبى اعظمى قوامى حسنى ( 5 ) چنان صاحب وجود بود كه امير جمال الدّين ابو اسحق در اين حالت محاصره از او استفساء مىنمود اضافت دولت و شوكت به خود فرمود و گفت تا من باشم اين دولت برقرار باشد ، و فى الواقع چنان بود . ( 6 )
ديگرى آنكه امير جمال الدّين ( 7 ) شيخ ابو سحق ( 8 ) با وجود آنكه لشكر دشمن اطراف شهر را محاصره داشتند و هرروز جنگ از اطراف در مىانداختند ( 9 ) او در اين
هامش
( 1 ) - ت : از « حضرت مبارزى . . . » تا اينجا ندارد . حضرت مبارزى همان روز به خانهء شاهى . . .
( 2 ) - ت : ندارد .
( 3 ) - ت : از « محاسم . . . » تا اينجا ندارد .
( 4 ) - ت : ندارد .
( 5 ) - ل : حسين .
( 6 ) - ت : از « و جناب صاحب اعظمى . . . » تا اينجا ندارد .
( 7 ) - ت : ندارد .
( 8 ) - ت : ندارد .
( 9 ) - م و ل : در مىپيوستند .
( 1 ) شولستان : نام بلوكى از توابع شاپور كازرون ، طايفهء ممسنى از ايلات فارس آنجا ساكناند فرصت ، آثار عجم ، بامداد ، 1362 ، صص 299 - 300 .
( 2 ) معن بن زائدة بن عبد اللّه شيبانى مكنّى به ابو الوليد ( متوفى به سال 151 ه . ق . ) از بخشندگان معروف عرب و يكى از فصحاى شجاع بوده در بخشندگى چون حاتم طايى به دو مثل زنند . ( نفيسى ) .