جستند ( 1 ) هرچند جرايم طارف ( 2 ) « 1 » و تالد « 2 » از ايشان نه چندان ظهور يافته بود كه صورت عفو در انديشه هيچ شفيع و افعال قبيح از آن بدسيرتان نه چندان صادر شده كه اغضاء و مسامحت در خاطر هيچ متنفّس آيد ، امّا مكارم اخلاق مبارزى ابواب مرحمت بر روى ايشان بازگشاده عوارى سيّئات را به استار عفو و اغماض بپوشيد و صحيفهء جرايم را پايمال صفح « 3 » و اغماض ( 3 ) گردانيده سايهء عنايت و عاطفت برسر همه گسترد و به زلال اشفاق و رأفت همه را سيراب گردانيد چنان كه در يك روز هزار جامه به تشريف بدان طايفه پوشانيد و به انواع نوازش پايهء جاه ايشان را به عيّوق رسانيد حكم مطاع بر تقرير اقطاعات و مرسومات و امضاء مواجب و مقرّريات صادر شد .
در خلال اين احوال محمّد بيك كه داماد ملك اشرف بود لشكرى به جانب عراق نامزد كرد و از امير مبارز الدّين محمّد ( 4 ) استمداد نموده ( 5 ) چون آن لشكر به نزديك اصفهان رسيدند حضرت مبارزى از دار الملك كرمان عزيمت عراق فرمود و روى رايت ظفر پيكر به صوب آن ديار آورد . مولانا ركن الدّين هروى « 4 » كه مدّاح امير مبارز الدّين محمّد بود در آن ايام قصيده معروض گردانيد در اين بيت اشارت بدان معنى كرده است :
شعر ( 6 )
چو ضرب تيغ تو آوازه در عراق افكند * مقام عيش تو بايد كه اصفهان باشد
امراء اوغانى و جرمايى ملازم رايات نصرت آيات گشتند و لشكر اطراف در
هامش
( 1 ) - ت : جسته .
( 2 ) - م و ل : طارق .
( 3 ) - ت : اعراض .
( 4 ) - ت : ندارد .
( 5 ) - ت : نمود .
( 6 ) - ت : بيت .
( 1 ) طارف : نو ( آنندراج ) .
( 2 ) تالد / تليد : كهنه ( نفيسى ) .
( 3 ) صفح : درگذشتن از خطا ( لغتنامه ) .
( 4 ) ركن الدّين هروى / ركن الدّين صاين ، ( و 765 ه . ق ) شاعر قصيدهسرا و غزلگو . متولد در هرات ، متوفى در يزد . در جوانى به خدمت خواجه عياث الدّين محمّد وزير درآمد و در آغاز شاعرى نمود و پس از قتل وزير از آذربايجان بيرون رفت و در خدمت طغا تيمور خان به سر برد . در حدود سال 740 ه . ق به فارس و سپس به كرمان رفت پس از مدتها ملازم درگاه مظفّريان و بخصوص امير مبارز الدّين محمّد بود و بالاخره در ملازمت شاه شجاع پسر وى در يزد بود كه رحلت كرد . اثر وى ديوان شعرى است ، تاريخ ادبيات صفا ، ج / 3 ، صص 936 - 950 ، تاريخ نظم و نثر ، ج / 1 ، ص 208 ، هفت اقليم ، ج / 2 ، ص 147 ، ريحانة الادب ، ج / 3 ، ص 343 ، ذريعه ، ج / 9 ، صص 383 .