خواهيم شنيد و دربند صلاح مسلمانان خواهيم بود و تمامت ائمّه و مشايخ و پيشوايان ولايت ( 1 ) بيهق و نيشابور بدين اتّفاق كردند كه دفع اين ظلم و طلب صلح و خلاص مسلمانان واجب است چه معلوم است در اين نزديكى چه مقدار خلق به قتل آمدهاند بر مقتضاى نصّ قرآن كه
« وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ
* » « 1 » اين ضعيف بر سبيل اتّفاق با ساير مسلمانان در مصاحبت ائمّه و مشايخ و سادات كرام عظام ( 2 ) و پيشوايان به بيهق به التماس امير وجيه الدّين مسعود به جهت اين مهمّ تا بدين مقام آمد و مكتوبى به ( 3 ) حضرت امير بزرگ امير ارغونشاه مشتمل بر همين معنى كه اينجا تقديم افتاد ارسال كرده : اگر چنانچه به سخن اين ضعيف التفات فرمايند و دست از فتنه و خون ريختن بازدارند و به صلح راضى شوند - ان شاء اللّه تعالى ( 4 ) - كه بر وجهى قرار گيرد كه همهء مسلمانان ( 5 ) بعد اليوم در مقامهاى خود ايمن و ساكن توانند بود و اگر از آن طرف خطاب بر وجهى ديگر باشد لا شك ، محاربهئى عظيم متوقّع است كه تمام ( 6 ) خلايق در شور آمدهاند و بىطاقت شده صورت حال اين است كه باز نموده شد ، باقى شك نيست كه اميرزاده در غايت كياست و فراست ( 7 ) نشان مىدهند و هرگز اين ضعيف به امر و نهى هيچ آفريده ( 8 ) مشغول نبوده است و نخواهد بود و اكنون به اتّفاق پيشوايان دين و ساير مسلمانان ، حقّ به قولى كه نزديك همهء طايفه اصلح باشد يكى خواهد بود يقين كه ايشان نيز با عقل شريف خود رجوع فرمايند و هر نوع كه دانند كه بر قانون شريعت و عقل به صلاح اولى است آن پيش گيرند ، زيادت از اين تصديع خدمت نداد ايزدش يار باد و توفيق رفيق « و السّلام على من اتّبع الهدى » .
فى الجمله ، امير وجيه الدّين ( 9 ) مسعود و شيخ حسن مملكت نيشابور و سبزوار تحت تصرّف درآوردند و بر توابع و مضافات آن مسلّط شدند ( 10 ) و نوكران سپاهى جلد
هامش
( 1 ) - ت : ندارد .
( 2 ) - ت : « كرام عظام » ندارد .
( 3 ) - ت : ندارد .
( 4 ) - ت : « تعالى » ندارد .
( 5 ) - ت : جماعت .
( 6 ) - م و ل : تمامت .
( 7 ) - ت : « و فراست » ندارد .
( 8 ) - ت : « هيچ آفريده » ندارد .
( 9 ) - ت : « وجيه الدين » ندارد .
( 10 ) - ت : شد .
( * ) قسمتى از آيه 9 ، سوره 49 .
( 1 ) اگر دو گروه مؤمنان با يكديگر به جنگ برخاستند ، ميانشان آشتى افكنيد و اگر يك گروه بر ديگرى تعدى كرد ، با آنكه تعدى كرده است بجنگيد تا فرمان خدا بازگردد .