بساتين ارم زمين احوالش به مشام جهانيان مىرسيد .
در احكام هفت اختر آمد پديد * كه گيتى به او داد خواهد كليد
مورخين روايت كردهاند كه اگر چه سلطنت خواقين معدلت آيين گوركانيه در معظمات بلاد ايران و توران و اقصاى روم و هندوستان از شهور سنهء احدى و سبعين و سبع مائه تا سنهء ست و ثمانين و ثمان مائه دويست و سى و پنج سال بوده است ليكن سلطنت كلى سلاطين مزبوره برين موجب است كه :
صاحبقران گيتى ستان امير تيمور گوركان سى و شش سال ،
شاهرخ بهادر خان الشهير به خاقان سعيد چهل و سه سال ،
سلطان محمد هشت سال ،
بابر ميرزا نه سال ،
علاء الدوله ميرزا شش سال ،
سلطان ابو سعيد هفده سال .
چون به موجبى كه سابقا مرقوم گشت ، بعد از ارتحال سلطان سعيد ابو سعيد در هر ملكى صاحب داعيه و خروج كننده متعدد بودند تا در مبادى حال صاحبقران در هرات و خراسان ملك معز الدين حسين كرت ، و در فارس و عراق آل مظفر ، و در تركستان و ماوراء النهر امير قزان سلطان ييسورى « 1 » در شهور سنهء ثلاث و ثلثين و سبع مائه مطابق قوى ييل جلوس نموده و چهارده سال حكومت كرد .
امير قزعن « 2 » نامى از امرا بر وى خروج كرده او را به قتل رسانيد . بعد از قتل « 3 » او اميرزاده عبد اللّه پسرش را نوئينان قايم مقام پدر ساختند . وى را با مهد سراپردهء بيانقلى « 4 » خان ميل خاطر به هم رسيد . امرا اين معنى را پسنديده نداشته او را از ملك خلع نمودند و امير بيان سلدوز و امير حاجى برلاس در ملك طمع نمودند و قتلقتمور « 5 » [ 123 ب ] خان از احفاد جغتاى خان لشكر عظيم برداشته به تسخير ماوراء النهر علم سعى برافراخت .
هامش
( 1 ) . اصل : يسورى .
( 2 ) . اصل : قرعن .
( 3 ) . اصل : قيل .
( 4 ) . بويان قلى ( ظفرنامهء شامى ) .
( 5 ) . توغلق تيمور ( روضة الصفا ) .