روضهء نهم در بيان فروغ كوكب اقبال صاحبقران بىهمال امير تيمور گوركان
بر واقفان رموز الهى و عالمان « 1 » كنوز آگاهى بديهى است كه سنت الهى در هر قرنى از قرون و ادوار و هر وقتى از ازمنه و اعصار مقتضى ظهور اثرى از آثار است .
گاه به جهت ترتيب نظام عالم و ابقا و استبقا رفاغ و رفاه بنى آدم از فردى واحد من افراد نوع دو مولود به عرصهء وجود آورد كه بقاى آن يك مثمر و منتج انواع رفاهت عباد و وجود ديگرى مستلزم صنوف شرور و فساد باشد .
در يك جوهر كه مؤدّاى « اكرموا عمتكم النخله فانها خلقت من بقية طينة آدم » است استعداد تنوع منافع و مضار نحل و خمر به عالم خلق و امر آورد و نحل ضعيف را به طغراى غرّاى
« وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى
« 2 »
النَّحْلِ »
پرواز امتياز كرامت فرمود .
مظهر لطافت و شفاى شهد جانفزاى و محدث سم مهلك جانگزاى گرداند و «
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ
» . فذلك اين جمله حاكى است بر لمعهء نورى كه در عالم منام از مشرق جيب [ 122 ب ] قاجولى بهادر طلوع نمود . شام ظلمانى آمالش را صبح صادق اقبال ساخت .
قبل برين در بدايت حالات چنگزخان ايمايى بدان رفته و چنان بود كه قبل و قاجولى دو برادر از ظهر پنجم اولاد بوذنجر « 3 » خان بودند . شبى قاجولى را در عالم
هامش
( 1 ) . اصل : عالميان .
( 2 ) . اصل : ابى .
( 3 ) . كذا ، معمولا بوزنجر ضبط كردهاند .