اخى كوچك دست حميّت در عنان شاه زده گفت « شاه اگر ماند چه باك از انصراف لشكرى » . آنگاه اخى كوچك فرمود تا طبل بشارت زده منادى كردند كه سلطان حسين مقتول گشت . لاجرم عساكر او شكست يافته لشكر شاه شجاع فوج فوج به مؤدّاى دلگشاى «
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً
» مسرور گشته به ظلّ رايت فتح آيت استظلال نموده علمهاى رنگارنگ برافراختند و خصم همگى روى به گريز آوردند . [ 117 الف ]
سلطان حسين هر چند فرياد مىكرد كه اينك من زندهام احدى گوش به آوازش نمىكرد . ناچار به قلعهء سلطانيه متحصن شد و اموال موفور و غنايم نامحصور به دست شاه و لشكريان آمد .
حكايت
صاحب تاريخ روضة الصفا « 1 » و مولانا شرف الدين على يزدى - عليهما الرحمة و الرضوان - آوردهاند كه نوبتى شاه شجاع را بيمارى صعب عارض گرديد چنانچه اطبا حكم بر مرض الموت مىنمودند و مذكور مىگشت كه صاحبقران گيتى ستان امير تيمور گوركان از يورش هندوستان مراجعت نموده عازم عراق و آذربايجان است ، از نتايج طبع دانش افروز خود اين وصيتنامه را املا فرموده با بعض تحف و هدايا به خدمت صاحبقران فرستاده . و هم در آن ايام صحت كامل و شفاى عاجل و آجل يافت .
وصيتنامهء شاه شجاع « 2 »
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم هو الحىّ الذى لا يموت . لا إله الا هو له الحكم و اليه ترجعون . عالى حضرت گردون بسطت مملكت پناه معدلت شعار مكرمت دثار ، نويين كامكار اعتضاد سلاطين گردون وقار ، صاحبقران گيتى ستان ، شهسوار مضمار عدل و احسان ، اعدل اكاسرهء زمان ، المنظور بانظار الغاية الملك الدّيان ، قطب الحق و الدنيا و الدين امير
هامش
( 1 ) . اصل : الفصا .
( 2 ) . متن تفاوت لفظى دارد با صورتى كه دكتر عبد الحسين نوائى در اسناد و مكاتبات تاريخى ايران ، تهران 1342 به چاپ رسانيده است .