و فاضل بود مصاحب يوسف بن الحسين و ابن عطا و حريرى بود و ابو بكر طمستانى يگانهء روزگار بود در علم و ورع و حال مصاحب ابراهيم دباغ وفات يافتند ، و در سنهء اثنين و اربعين و ثلثمائه ( 342 ) ابو العباس القاسم بن القاسم السيارى وفات يافت ، و در سنهء ثمان و اربعين ( 348 ) ابو عمرو محمد بن ابراهيم الزجاجى النيشابورى و ابو محمد جعفر بن محمد و ابو الحسين على بن احمد بن سهل البوشنجى از جملهء فتوتداران « 1 » خراسان بود ، ابو عثمان و ابن عطا و حريرى و ابو عمرو دمشقى را دريافته بود ، وفات يافتند . و در سنهء خمسين و ثلثمائه ( 350 ) ابو بكر محمد بن داود الدينورى المعروف به الرقى زيادت از صد ساله بود وفات يافت ، و در سنهء ثلث و خمسين و ثلثمائه ( 353 ) ابو محمد عبد اللّه بن محمد الرازى در نيشابور نماند . آنجا زاد و بزرگ شد و صحبت ابو عثمان و جنيد و رويم « 2 » و يوسف بن الحسين و سمنون « 3 » دريافته و ابو الحسين بندار بن الحسن الشيرازى عالم بود در اصول ، و بزرگوار در حال ، صحبت شبلى دريافته بود ، در زنجان وفات يافت .
و « مطيع » در آخر مفلوج شد و خود را خلع كرد و خلافت به پسر داد در سنهء خمس و خمسين و ثلثمائه ( 355 ) . و مدت [ خلافت ] او بيست و يك سال بود .
الطائع لله ابو بكر عبد الكريم بن المطيع -
بيست و چهارم خلفاى بنى - العباس بود و چهل و سيم به نسبت با نبى صلى اللّه عليه و سلم ، و به حكم وصايت [ 87 - ر ] قايممقام شد و در آخر عهد [ او ] بهاء الدوله پسر عضدالدوله او را خلع كرد و به دست عمزادهء او سپرد ، و در ايام او در سنهء ست و ستين و ثلثمائه ابو عمرو اسماعيل بن نجيد « 4 » صحبت ابا عثمان دريافت و جنيد را ديد ، و آخر كسى كه وفات يافت از اصحاب ، او بود ، گفت : آفت بنده راضىشدن است از نفس خود بر آنچه او در در آن است .
هامش
( 1 ) - با : نوبتداران .
( 2 ) - ابو محمد رويم ( به ضم راء و فتح واو ) از مشايخ بزرگ بود . ر ك : تذكرة الاولياء ، ص 484 .
( 3 ) - سمنون ( به فتح سين و سكون ميم ) معروف به سمنون محب و از مشايخ بود ، ر ك : تذكرة الاولياء ، ص 510 .
( 4 ) - م و با : نحيد . صحيح نجيد به ضم اول و فتح دوم است ، ابن نجيد پسر احمد سلمى نيشابورى و يكى از مشايخ بوده ، ر ك : تذكرة الاولياء ، ص 727 و 880 .