و در سنهء اربع و ثلثين و ثلثمائه ( 334 ) ابو بكر دلف بن خلف الشبلى البغدادى « 1 » صاحب جنيد و او هشتاد و هفت ساله بود وفات يافت . و در زمان مستكفى ديالمه بر بغداد و اعمال آن و بيشتر ولايات مستولى شدند . و بويه از مقدمان ديالمه بود ، و او را سه پسر بود : احمد ، ابو على ، و ابو الجواد . احمد بزرگتر بود ، خليفه او را به بغداد استدعا نمود و در قمع تركان و برانداختن ايشان تحريص فرمود و به امارت بغداد اميدوار كرد . لشكر كشيد و بيامد ، تركان منهزم شدند و از خليفه تشريف يافت و امير بغداد شد . پس شيرزاد را از كار دور كرد و على بن مقله را وزارت داد و كار از سر طراوت گرفت . بعد از آن معز الدوله احمد بن بويه خليفه را خلع كرد و ميل كشيد در شعبان سنهء اربع و ثلثين و ثلثمائه ( 334 ) . مدت خلافت او يك سال و چهار ماه بود .
المطيع لله ابو القاسم الفضل بن جعفر المقتدر -
بيست و سيم خلفاى بنى العباس بود و چهل و دوم به نسبت با نبى صلى اللّه عليه و آله و سلم . مادر او كنيزكى بود مشغله « 2 » نام . هرچند خطبه و سكه [ 86 - پ ] به نام او بود ، اما او را در ولايت حكمى نبود . به علفه و علوفه راضى شده ، بود و معزالدوله احمد بن بويه حاكم مطلق بود و ابو جعفر محمد بن يحيى بن شيرزاد مدبر الامر حضرت ديلمى بود ، و ابو الحسن على بن محمد بن على بن مقله كاتب مطيع بود و در زمان او ابو الحسن الاقطع المغربى در سنهء ست و اربعين و ثلثمائه ( 346 ) وفات يافت و ابو على حسن ابن احمد الكاتب و در سنهء احدى و اربعين و ثلثمائه ( 341 ) ابو سعيد بن الاعرابى و هو احمد بن محمد زياد البصرى مجاور حرم كعبه بود آنجا وفات يافت ، صحبت جنيد و عمرو بن عثمان و نورى دريافته . و هم در اين سال ابو محمد جعفر بن محمد ابن نصير البغدادى كه مصاحب جنيد « 3 » و رويم و نورى و سمنون بود وفات يافت .
و در سنهء اربعين و ثلثمائه ( 340 ) ابو العباس احمد بن محمد الدينورى عالم
هامش
( 1 ) - صاحب ريحانة الادب آرد : « جعفر بن يونس يا دلف بن حجدر يا محمد بن خلف ، شهرتش شبلى و كينهاش ابو بكر از مشاهير عرفا و صوفيه است . ( 2 : 299 ) . در كامل التواريخ ( 8 : 465 ) به صورت ابو بكر الشبلى الصوفى و در مجمل فصيحى ( 2 : 56 ) نيز ابو بكر الشبلى درج شده .
( 2 ) - با : شغد .
( 3 ) - م : صاحب ، متن از « با » .