ترس خداى تعالى از آن معصيت باز ايستادى ؟ هارون گفت : بلى . گفت : بگو چگونه بود . گفت : روزى بر سريتى در حرم پدر رفتم و قصد معصيت كردم ، باز از خوف خداى تعالى باز ايستادم و توبه كردم . شافعى گفت : بگوى باللّه كه همچنين است .
هارون گفت : باللّه كه همچنين است . شافعى گفت : من حكم كردم كه تو از اهل بهشتى .
علما گفتند : به چه دليل ؟ گفت بدان دليل كه خداى تعالى مىفرمايد : « و اما من خاف مقام ربه و نهى النفس عن الهوى فان الجنة هى المأوى » يعنى هر كه او قصد معصيتى كرد و ترس خدا او را از آن بازداشت ، بهشت جاى اوست . همه فرياد برآوردند و گفتند :
هر كه در حال طفوليت چنين باشد [ حال ] در شباب چون بود ! و مدت عمر او پنجاه و چهار سال بود .
و در سنهء اربع و مائتين ( 204 ) ابو داود سليمان بن داود الطيالسى « 1 » نماند و او هفتاد و يك ساله بود ، و هشام بن محمد السايب الكلبى و در سنهء ست و مائتين يزيد بن هرون بن زادان الواسطى و او هشتاد و نه ساله بود از عظماى اصحاب حديث در واسط وفات يافت . و هم دراين سال جرير بن حازم و شبانة بن سوار المدنى و حجاج بن محمد الاعور الفقيه « 2 » و عبد اللّه بن النافع الصايغ « 3 » المدنى مولى لبنى مخزوم و وهب ابن جرير و نوفل بن اسماعيل و روح بن عباده و هيثم بن عدى وفات يافتند .
و در سنهء سبع و مائتين ( 207 ) محمد بن عمرو بن واقد مولى لبنى هاشم المعروف به واقدى وفات يافت و او هفتاد و هفت ساله بود . و در آن سال يحيى بن الحسين بن يحيى بن زيد بن على كرم اللّه وجهه در بغداد وفات يافت و مأمون بر وى نماز كرد . و در سنهء ثمان و مائتين ( 208 ) ابو عمرو نفيل بن محمد بن عبد الرحمن ابن محمد بن خالد بن سعيد بن حرجة المكى المخزومى القارى به مكه وفات يافت .
و در سنهء تسع و مائتين ( 209 ) ابراهيم بن عبد الوهاب بن ابراهيم بن محمد بن على ابن عبد اللّه بن العباس المعروف به ابن عايشه ، و محمد بن ابراهيم الافريقى را مأمون بكشت با جماعتى ديگر كه محبوس بودند . و در سنهء احدى [ 71 - ر ] عشر و مائتين ( 211 ) ابو القاسم النبيل و هو ضحاك بن مخلد بن سنان « 4 » الشيبانى و محمد بن يوسف
هامش
( 1 ) - با : الطائى ( ؟ ) .
( 2 ) - م : العقبه ، متن از « با » .
( 3 ) - با : الصالغ .
( 4 ) - در معجم الادباء « ضحاك بن مخلد بن مسلم ابو عاصم النبيل الشيبانى » آمده ، ر ك : كتاب مذكور ، ج 4 ، ص 272 .