غبار موكب شاهيست يا نسيم بهشت * كه بوى امنوامان در مشام جان افكند
و يادگار محمد ميرزا كه از معركه چناران روگردان شده « 1 » [ به طرف دامغان و سمنان رفته بود « 2 » ، [ كس پيش امير حسن بيك فرستاده ] جهت استخلاص خراسان مدد طلبيد ، « 3 » [ و ] امير حسن بيك برحسب ملتمس او از امراى معتبر پسر عم خود « 4 » [ امير يوسف بيك ، و برادرزادهء خود « 5 » [ امير ] حسن بيك ، و امير شاه منصور « 6 » [ ولد امير شاه سوار ] ( را ) [ از قراقوملوق ] با دو هزار سوار مكمل [ و ] مسلح بكومك فرستاد ، و ايشان بخراسان درآمده آثار تسلط ظاهر كردند تا غلبه و ازدحام ايشان بولايت جام رسيد ،
« 7 » [ ع ] :
ديگر نماند ذوق در آن جام خوشگوار
مقارن اين حال جمعى از اعيان « 8 » [ ولايت ] « قاين » بسبب نزاعى كه [ در ] « 9 » ميان اقران معهود است ، « 10 » [ متوهم شده ] بكرمان رفته بودند ، [ و امير ] زينل بيك
هامش
( 1 ) - مج : شده به طرف دامغان و سمنان .
مك . پا : شده سمنان .
( 2 ) - مج : كس پيش امير حسن بيك فرستاده .
مك . پا : اين عبارت را ندارد .
( 3 ) - مج : و امير حسن بيك .
مك . پا : امير حسن بيك .
( 4 ) - مج . پا : خود امير يوسف .
مك : خود يوسف بيك .
( 5 ) - مج . پا : خود امير حسن بيك .
مك : خود حسن بيك .
( 6 ) - مج : شاه منصور ولد امير شاه سوار از قراقوملوق با دو هزار سوار مكمل و مسلح .
مك . پا : شاه منصور را با دو هزار سوار مكمل مسلح .
( 7 ) - مج : ع . مك . پا : اين كلمه را ندارد .
( 8 ) - مج : اعيان ولايت قاين : قاين .
مك : اعيان قاين .
( 9 ) - مج : نزاعى كه در ميان . مك : نزاعى كه ميان .
( 10 ) - مج : معهود است متوهم شده بكرمان رفته بودند و امير زينل .
مك : معهود است بكرمان رفته بودند زينل بيك .