« 1 » ( لحضرت مخدوم ) [ مولانا عبد الرحمن جامى نور إله مرقده ] :
نه زهد آمد مرا مانع ز بزم عشرتانديشان * غم خود دور ميدارم ز بزم عشرت ايشان
به جائى كاطلس شاهان نشايد فرش ره حاشا * كه راه قرب بايد دلق گردآلود درويشان
چون اين سلك در شاهوار از بحر « 2 » محيط ضمير « 3 » ( منير حضرت ) مولوى بصدف گوش حضرت اعلى رسيد كه ،
« 4 » ( مصراع ) :
سخن درست و تعلق به گوش شه دارد ،
محيط خاطر حضرت سلطانى موج گوهر برآورد و تمام غزل را بجواب موشح ساخته بمجلس فيض آثار « 5 » جناب مولوى فرستاد ، اين سه گوهر گرانمايه كه گوشوارهء عروسان معانى ، و « 6 » [ تميمهء ] و شاح « 7 » حوراى بهشتى مىزيبد از آن سلك منظوم است ،
هامش
( 1 ) - مج : لمولانا عبد الرحمن جامى نور إله مرقده .
مك : لحضرت مخدوم .
پا : اين عناوين را ندارد .
( 2 ) - مج : محيط . مك . پا : بسيط .
( 3 ) - مج : ضمير مولوى . مك . پا : اين كلمه را ندارد .
( 4 ) - مج : مصراع . مك . پا : اين كلمه را ندارد .
( 5 ) - مج : فيض آثار جناب مولوى فرستاد .
پا . مك : فيض آثار حضرت منبع اسرار فرستاد .
( 6 ) - مج : عروسان معانى و تميمهء وشاح حوراى .
مك : عروسان معانى و وشاح حوراء .
پا : عروسان معانى و شميمهء حوراء
( 7 ) - حوراء : حورت حورا العين : اشتد بياض بياضها و سواد سوادها ، فالعين حوراء و صاحبها احور ، و الجمع : حور . وشاح : الوشاح بالكسر : السيف ، و الوشاح بالضم :
قلادة من نسيج عريض يرصع بالجوهر تشده المراه بين عاتقها و كشحيها ، و الجمع :
وشح .
تميمه : خرزة يوضع على الاطفال للوقاية من العين و الجمع : تمائم . الشميمة و الشميم :
الرائحة الطيبة .