تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات ( فارسى ) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣
از روش و جنبش دستانشان * مجلسيان سر همه حيرانشان هركه در آن مشغله هشيار بود * مست نه از مى كه ز ديدار بود
فرياد « 1 » كمانچها [ ى ] از دست كشاكش سازندگان دايرهء چرخ‌زا از پركار برده ، و نغمهء قانون عود ، « 2 » [ و ] آواز [ دلنواز ] نى پير چنگ پشت ارغنون 32 ساز فلك را بنوا آورده ، ساقيان ماه‌رخسار از ساغرهاى ماه كردار ساحت مجلس را روشن ساخته و صداى روح‌افزاى مغنيان خوش‌الحان نواى خرمى در رواق چهارطاق گردون انداخته ،

خسرو :

شيشه قرابه برآورده شور * وز خس خود چشم بدان كرده دور گشته لبالب ز مى جان سرشت * كرده حديث از لب جوى بهشت باده تو گوئى كه درواز صفا * هست معلق بميان هوا
و از اوايل شوال تا آخر ذى الحجه خلايق به ترتيب ادوات « 3 » چهارطاق و تصنيف
هامش
( 1 ) - كمانچه ، قانون ، عود ، نى ، چنگ ، و ارغنون از سازها و آلات موسيقى قديم ايران است ، نى كه اكنون ( نىلبك ) و در قديم آن را ( بلبان ) مىناميده‌اند ، و چنگ هم از سازهاى باستانى است ، و گرچه صورت و شكل آن در بعضى مجالس در متون قديمه ترسيم شده اما ماهيت آن به كلى فراموش شده است ، ارغنون نيز عبارت از چند ساز مختلف است كه با آهنگهاى مختلف يك بار نواخته ميشده است ، و امروز آن را اركست گويند . ( 2 ) - مج : قانون عود و آواز دلنوازى پير . مك : قانون عود آواز نى پير . ( 3 ) - چهارطاق : امروزه طاق نصرت گويند .
روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات ( فارسى ) — صفحة 273 | سيد محمد كاظم امام / معين الدين محمد زمچى اسفزارى