چمن چهارم از روضهء يازدهم در قضيهء خطيب چغرتان 13
و عياران هرات
چون ايلچيكداى ناپاك ، خطهء [ پاك ] هرات را كه از نزاهت و نظافت و رغايب و غرايب چون روضهء ارم خرم ، و از حضور علماء اعلام ، و اكابر اسلام مثل حرم كعبه محترم بود ويران ساخت ، و ساحت با سماحت او را كه مقام استراحت سياحان عالم بود از خون چندين هزار مسلمانان پاك دين رنگ ارغوان داد ،
[ للسيد حسن غزنوى رح ] :
چنان راندند جوى خون كه تا صد سال در بستان * چو شاخ [ سرخ ] بيد آيد بگونه برگ سيسنبر
بعد از هشت روز بجانب حصار نر تو روان گشت ،
[ ع ] :
خود آمدن چه بود كه پايش شكسته باد ،
و از غنايم هرات آنچه لايق چنگيز خان بود با چندين هزار دختر ماهپيكر ، خورشيد منظر جدا كرده بفرستاد ، و چون باوبه [ رسيد ] ، دو هزار سوار خونخوار بازگردانيد كه بهرات آمدند ، و از گريختگان و مخفيان هركه پيدا شده بود ، قرب دو هزار كس ديگر بود ، كه بقتل آوردند ،
لكاتبى :
هر خسته را كه آن بت خونخوار ميكشد ، * اين است خونبها كه دگربار ميكشد ،
و بعد از سه روز مراجعت نمودند ، و شانزده كس درين بليه در كلهءكلهء كوه كمرى را