تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سياحت درويشى دروغين در خانات آسياى ميانه ( فارسى ) — صفحة 492

مساهمون:

ص٤٩٢
كسانى كه از مظالم مأمورين پائين‌تر شكايتى داشته يا در نتيجهء قضاوتى كه در بارهء آنها به عمل آمده خود را در معرض توهين و خسارت يافته باشند هميشه و در هر ساعت به عامل عمدهء چين كه « يا - مون » ناميده مىشود دست‌رسى دارند . و اين از مختصات حكومت چين مىباشد . در مقابل در ادارهء « يا - مون » طبل عظيمى قرار داده شده است . شاكى يا مراجعه‌كننده درصورتىكه به يكى از منشىها كار داشته باشد فقط يك ضربه به آن طبل مىزند ولى اگر تشخيص بدهد كه احتياج دارد به شخص « انبان » مراجعه كند ضربات را تكرار مينمايد و مجبورند چه در موقع روز يا شب و چه در زمستان و تابستان به اين اعلام خطر رسيدگى كنند : و بسيار كم اتفاق ميفتد كه از اداء اين وظيفه شانه خالى نمايند . گاهى از خود ميپرسم آيا اين اخطار پر سروصدا براى محاكم اروپائى ما كه گاهى اجراى عدالت در آن به حال خمود و ركود درميآيد بسيار مناسب نيست ؟ ادارهء رسيدگى بدعاوى كشورى و دريافت مالياتها و حقوق گمركى و بعضى مشاغل مشابه كه مربوط بمنافع خصوصى خودشان باشد بعهدهء تاتارهاى مسلمان واگذار شده كه مشاغل رسمى آنها بقرار ذيل است : 1 - « وانگ » يا « حكيم » كه برابر « انبان » و داراى همان اندازه حقوق مىباشد . 2 - « خزانه‌چى » ( كه تاتارها « قازناجى » تلفظ ميكنند ) كه مأمور بازبينى و بازرسى درآمدهاى همگانى مىباشد . 3 - « ايشك آقا » نگهبان درها ، نوعى مأمور تشريفات يا پيشخدمت رسمى و ناظر كل . 4 - « شانگ بيگى » منشى و مترجم و عامل تحت فرمان كه مقامات چينى و مسلمان توسط او ارتباط برقرار ميكنند . 5 - « قاضى بك » قادى « يا قاضى » .