كه انجام داده بود در دست گرفت تا از لحاظ قانون وراثت و جانشينى ( زيرا خان متوفى چندين پسر داشت ) . در زمانهاى اخير محمد امين خان بزرگترين شاهزادهاى بشمار ميآيد كه خيوهايها ميتوانستند بوجودش افتخار و مباهات كنند . به غير از مواردى كه موانع بر طرف نشدنى سد راه ميشد هيچوقت در استرداد حدود قديم كشور خوارزم كه از چهارصد سال پيش از بين رفته است كوتاهى نميكرد و مقارن همين حال در انقياد ايلاتى كه در ممالك مجاور سرگردان بودند سعى وافى مبذول ميداشت . و در عين اينكه درآمد خانات را زياد ميكرد بودجهء قابل ملاحظهاى هم بر اعتبارات نظامى خود ميافزود .
هنوز دو روز از جلوسش بر نمد سفيد « 1 » ( كه طبق رسوم معمول خيوه و خقند نشانهء تشريفات صعود براريكهء سلطنت است ) نگذشته بود كه تصميم گرفت شخصا بمقابلهء ساريقها كه شجاعترين ايلات تركمن هستند حركت كند تا دشت حاصلخيز مرو را كه مدتها آرزوى آن را ميكشيد از چنگ آنها خارج ساخته ضميمهء مستملكات خود بنمايد .
پس از شش اردوكشى موفق شد قلعهء مرو و همچنين حصار ديگرى بنام « يولوتن » را كه دو نقطهء مهم و نزديك بهم بودند مطيع خود سازد . تازه به خيوه مراجعت كرده بود كه ساريقها از نو طغيان كرده و تمام پادگان مرو و افسر فرماندهء آن را از دم شمشير گذراندند . فورا اردوكشى جديدى ترتيب داده شد و جمشيدى ها كه دشمن ديرينهء ساريقها هستند مايل شدند در آن شركت كنند . فتح هم از پرتو وجود آنها به عمل آمد و بر خلاف انتظار دليران ازبك در موقع ورود لشكريان به خيوه تمام افتخارات آن پيروزى نصيب مير محمد رئيس جمشيدىها گرديد .
هامش
( 1 ) - برايم نقل كردهاند كه اين رسم سياسى از زمان چنگيز خان باقىمانده و هنوز هم از مشخصات قطعى « ريش خاكسترى » هاى ايل جغتاى مىباشد .