پادگان آنجا را تحت نظر « قجه نيازباى » قرار داده بود ولى اين عمليات را نيمه كاره رها كردند و اكنون ده سال است كه به حال ويرانه درآمده است .
بشكرانهء اينكه خداوند ، عاقبت اين جنگ برعليه روسها را بخير كرده الله قلى خان مدرسهاى بنا نمود و موقوفات قابل ملاحظهاى براى نگاهدارى آن مقرر كرد .
عمليات خصمانه برعليه بخارا ادامه پيدا كرد . گوكلانها را هم وادار بتسليم نمودند و عدهء زيادى از آنها مجبور شدند در خيوه مقيم شوند . رسم عجيبى كه از دير زمان درين كشور معمول مىباشد اينست كه عدهء معتنا به يا يك ايل تمام از دشمن را كوچ داده در خود خيوه سكنى ميدهند و هيچ نوع كمك را از آنها مضايقه نميكنند و در عين حال بواسطهء خصومتى كه بين آنها و اكثريت جمعيت محل بالطبع درگير مىشود مواظبت و مراقبت آنها با كمال سهولت امكانپذير ميگردد .
5 - رحيم قلى خان ( 1841 - 1843 ) : اين شاهزاده بمحض اينكه جاى پدر را گرفت دريافت كه جمشيديها اسباب زحمتش را فراهم خواهند كرد . اينها يك ايل ايرانى هستند كه محل ثابت خود را در ساحل شرقى مرغاب قرار دادهاند و خيوهايها به منظور اينكه آنها را در سواحل جيحون نزديك « قليجباى » اسكان نمايند ده هزار چادرشان را ضبط كرده بودند . از طرفى هم ساريقها كه آنزمان مرو را در تصرف داشتند مصمم بجنگ با ازبكها گرديدند . « مدامين ايناق » برادر كوچك خان با پانزده هزار سوار بپايدارى در برابر آنها اعزام گرديد . ولى در طى راه وحشتناكى كه تا مرو در بيش داشت عدهء زيادى از سربازانش بيمار شدند . چون در همين موقع امير بخارا شهر هزار اسپ را محاصره كرده بود لذا « ايناق » بعجله به سمت او رو آورد و پس از آنكه بطور شايسته او را شكست داد موفق گرديد عهدنامهاى كه به حال هردو كشور مناسب بود ببندد و در همين موقع رحيم قلى خان زندگانى را بدرود گفت .
6 - محمد امين خان ( 1843 - 1845 ) : زمام حكومت را بيشتر بواسطهء خدماتى
سياحت درويشى دروغين در خانات آسياى ميانه ( فارسى ) — صفحة 449
مساهمون: آرمينيوس وامبرى
ص٤٤٩