خود از مقدسات بشمار ميآيد در زير آن مدفون است . در يكى از جناحهاى گنبد نوعى كلاف آويزان است كه ميگويند « موى سعادت » ( موى محاسن پيغمبر ) را در بردارد و از بركت آن ساليان دراز است كه اين ساختمان ترك خورده و پرشكاف از انهدام كامل و فروريختن محفوظ مانده است .
5 - مدارس
بعضى از آنها هنوز مسكونى مىباشد . بقيه متروك و به زودى چيزى جز مشتى خرابه از آنها باقى نخواهد ماند . از جمله مدارسى كه با مواظبت بيشترى نگاهدارى مىشود مدرسهء « شيردار » و مدرسهء « طلاكارى » را ميتوان نام برد كه هردو در حقيقت پس از دوران تيمور ساخته شده است .
مدرسهء اخير نام بامسماى خود را مديون طلاكاريهاى بىاندازهايست كه زينت افزاى آن گرديده است . تاريخ بناى آن 1028 ه . ( 1618 م . ) مىباشد و توسط يكنفر كالموك بنام « يلنك تش » كه بدين اسلام مشرف شده بود ساخته شده است .
حقيقتا هم آن قسمت از بنا كه به خانقاه معروف است بقدرى با تجمل زينت شده است كه به جز داخل مرقد امام رضا جاى ديگر را نميتوان بر آن رجحان داد .
روبروى اين دو مدرسه ، مدرسهء « ميرزا الغ بيگ » ديده مىشود كه به سال 828 ه .
( 1434 م . ) توسط نوادهء هم اسم پرافتخار خود يعنى تيمور كه ذوق مفرطى در ستاره شناسى داشت برپا گرديده است . ولى از سال 1113 ه . ( 1701 م . ) طورى خرابى به آن راه يافت كه باصطلاح مورخ در حجرههايش بجاى طلاب جغد آشيان كرده و بجاى پردهء ابريشمى به درهايش عنكبوت تار تنيده بود ، در همين ساختمان بود كه بناى رصد خانهء معروف جهان را در سال 832 ه . ( 1440 م . ) تحت سرپرستى سه نفر از دانشمندان بزرگ موسوم به غياث الدين جمشيد و معين كاشانى و صلاح الدين بغدادى از آل بنى اسرائيل آغاز كردند ولى اتمام آن فقط در زمان على قوشجى انجام پذيرفت .