تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سياحت درويشى دروغين در خانات آسياى ميانه ( فارسى ) — صفحة 276

مساهمون:

ص٢٧٦
شده است . در سمت مقابل باريافتگان « كك تاش » معروف « سنگ سبز » كه تيمور آن را پلكان تخت خود كرده بود قرار دارد . رعايا و زيردستان كه از اطراف و اكناف دنيا براى اظهار انقياد و تقديم احترامات بپيشگاه آن پادشاه خوفناك ميآمدند ، از روى سلسلهء مراتب دور اين سنگ حلقه ميزدند ، در عرصه ميدان مركزى سه نفر مأمور سواره حاضر به خدمت ميايستادند تا اوامر پادشاه فاتح را فورا بآنطرف تالار برسانند . چون « سنگ سبز » چهارپا و نيم ارتفاع دارد لذا در موقعى كه امير بخواهد بالا برود بعضى از محبوسين كه داراى نسب عالى هستند بجاى چهارپايه يا پلهء پائينى مورد استفاده قرار ميگيرند . اگر بخواهيم روايات عجيبى را كه در افواه ميگردد قبول كنيم اين سنگ عظيم ( ده پا طول و چهار پا عرض و ارتفاعى كه فوقا ذكر شد ) را از « بروس « 1 » » باينجا آورده‌اند . در سمت راست « كك‌تاش » يك تخته آهن بيضى شكل و برجسته كه شباهت بيك نصفه نارگيل دارد به ديوار محكم نصب گرديده و كتيبه‌اى به زبان عربى و خط كوفى روى آن حك شده است ، ميگويند آن را از خزانه سلطان بايزيد ايلدرم ربوده‌اند و يكى از خلفا بعنوان تعويذ و طلسم از آن استفاده ميكرده است . در عقب سنگ دو فرمان هم به خط ديوانى يكى متعلق بسلطان محمود و ديگرى از سلطان عبد المجيد روى ديوار آويخته شده بود . اين فرامين بعنوان امير سعيد و امير نصر اللّه از قسطنطنيه ارسال شده و در هر دوى آنها عبارت « رخصت نماز » ( اجازهء رسمى نمازگزاردن « 2 » ) و اعطاء شغل « رئيس » ( نگهبان مذهب ) كه اميرهاى سابق بعنوان رقم امتياز و لقب افتخارى درخواست ميكردند قيد گرديده است ولى امراء اكنون در موقع جلوس بتخت سلطنت فقط با اداء احترام به « كك‌تاش » اكتفا ميكنند .
هامش
( 1 ) -Brousseپايتخت قديم امپراطورى عثمانى . ( 2 ) - يعنى اجازهء خواندن نماز جمعه كه هيچ فرد سنى بدون اجازهء خليفه يا جانشين او جرأت اقدام آن را ندارد .