حمام - دست و پاساب
مزه دارد حمام خارج كه به روى دلاك تمام بدن آدم را كيسه مىكشد اما دست و پا را نمىكشد . آن وقت يك نفر ديگر مىآيد دست و پا ساب است
هيچ كارها اصلاح نشده و دم از بالا بالاها مىزنيم . آنجاها اول اين كارهاى سهل و آسان روبه راه شده آن وقت دنبال ساير كارها افتادهاند . ما شب و روزمان صرف اين مهملات مىشود ، ديگر وقت براى ساير كارها نداريم .
وضع خانهء ايرانى
مختصر در ايران هر كس نوكر نداشته باشد كلفت نداشته باشد . اسب و درشكه ، آبدارخانه ، باغ ، خانه جزو آدم محسوب نيست و به كلى از آدميت كم كم خارج مىشود .
حالا آنها كه بعد از اين بيايند و انشاء الله از اين جهات آسوده و راحت شدهاند به ما خنده كنند كه چه آدمهاى وحشى غريبى بوديم . حق است ما هم مىخواهيم كم كنيم و نداشته باشيم اما ممكن نيست . ترتيب مملكت و اساس امورات مغشوش و خراب است كه چاره نداريم . احدى هم در فكر چاره و تدارك اين كارها نيست .
ايرانى بايد در خانهء خودش از سفيدى گچ تا سياهى زغال داشته باشد . براى آنكه در غير موقع پيدا نمىشود . دو اطاق نشستن اگر ما داريم ده اطاق براى ذخيرهء زغال ، هيزم ، كشك ، نخود ، لپه ، آبغوره ، سركه چيزهاى ديگر بايد داشته باشيم . پنجاه دست رختخواب بايد باشد ، شايد يك شب در عمر بيست نفر مهمان آمد . ده « گنج » ظرف بايد ، متصل در سال بشكنند براى يك مهمانى . وقتى كه معتبر بشويم تمام اينها بايد در بيرون و اندرون جدا جدا تهيه شود و دو دستگاه باشد .
ماحصل كلام آنچه در سال بلكه در عمر خود از دزدى و دغلى ، مال مردم خورى ، بدحسابى گيرمان بيايد صرف همين چيزها مىشود . آخر الامر هيچ نداريم . كار اگر فى الجمله ترتيبى داشته باشد براى من يك نفر ، يك نوكر و يك كلفت كافى است و ماهى پنجاه تومان پول . حالا سيصد تومان بايد خرج كنم و تمام را به خورد اينها بدهم براى آن كه كلاهم را كسى برندارد . سرداريم را از خياط بتوانم بگيرم . از بىآبى خانهام خشك نشود . زمستان از نداشتن زغال هلاك نشوم . دزد مالم را نبرد . يا وجود اين كسى نيست كه در هر سال دچار و گرفتار اين محظورات و مشكلات هم نشود ، مثل خودم كه هر ساله دچار بودم .
حال بايد ديد با اين همه خدم و حشم كار هم مىكنند ، نه و الله ، نه به خدا . به قدر يك