تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦

پنگان

( 302 ، 13 ، 14 : 324 ، 13 ) بمعنى كاسه و پياله عموما و طاس مس ته سوراخ كرده باشد خصوصا كه آن را در ميان آب ايستاده گذارند و ساعات شبانروزيرا معلوم كنند و معرّب آن « فنجان » است ( برهان ) ،

پىآورد

( 393 ، 12 ) ، به پىآورد او يعنى دنبال او و در عقب او و از پس او ،

پيخته

( 367 ، 15 ) پيچيده ، از پيختن - پيچيدن ( برهان ) ،

تنگاتنگ كسى رسيدن

( 234 ، 17 ) يعنى سخت نزديك رسيدن در تعاقب كسى ،

تنگ بار

( 277 ، 20 ) شخصى را گويند كه مردم نزد او بدشوارى بار يابند ( برهان ) ،
( inaccessible - )
،

تنگ رسيذن

( 91 ، 5 : 399 ، 7 ) نرديك رسيدن :
رسيدم من فراز كاروان تنگ * چون كشتى كو رسد نزديك ساحل
( ديوان منوچهرى ص 75 ) ، ر ك نيز به تأريخ بيهقى ( 130 ، 16 : 529 ، 9 ) ،

توز كمان

( 349 ، 3 ) توز و توژ ( با زاء فارسى ) پوست درحتى كه بر زين اسب و كمان و امثال آن پوشند ( برهان ) ،
( birch bark - )
، و آن پوستى است كه در زمان قديم آن را بجاى كاغذ به كار مىبردند و مكتوبات بر وى مىنوشتند ، قال البيرونى وجد فى زماننا بجىّ مدينة اصفهان من التّلال الّتى انشقّت عن بيوت مملؤة اعدالا كثيرة من لحاء الشجرة التى يلبس بها القسىّ و التّرسة و تسمّى التّوز مكتوبة بكتابة لم يدر ماهى و ما فيها ( الآثار الباقيه ص 24 ) ،
پيراهنم از خون و آب ديذه * چون توز كمانست و من كمانم
( المعجم لشمس قيس ص 321 ) ،

جان ، بجانى جان بجستند

( 364 ، 7 ) يعنى بدقّت و دشوارى جان خود را بسلامت بردند ،
راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — صفحة 496 | محمد بن علي بن سليمان الراوندي / محمد اقبال