( 8 ) حرف صاد
سرش نيمهء آخر ب است ربعى دايره بذان پيوسته و ربعى الف و حرف ب ، و ضاد را تفاوت نقطه است ،
از نيمهء ب و ربعى از دايره راست * صادى بتوان لطيف و نيكو آراست
وين آخر سين و صاد و نون هر سه بهم * ربعى ز الفند و باقى هر سه از « 1 » باست
( 9 ) حرف ط
نيمهء اوّل باست ربعى دايره بذان پيوسته و الفى در آخر نيمهء ب و ربع دايره بسته ، و ظا همانست نقطه افزون ،
تو صورت ط از الف و از با كن * يك ربع ز دايره درو انشا كن
ب را الفى ميان نويس و زان ربع * آخرش بصاد و اوّلش با طا كن
( 10 ) حرف عين
از بسيار گونه نبشتهاند امّا اصلش عين صادى است كه سر صادى بر نيمهء دايره پيوندى كى بياضش چند الفى بوذ اعنى ده نقطه ، آن عين صادى است ، و عين نعلى صورت نعل بايذ چنانك دو طرفش مقابل يكديگر بوذ پس سر راست ، و اين عين الّا جايى ننويسند كه الف يا لام يا دال از پس آن بوذ كه از عين نعلى كشش ناخوش بوذ از صادى خوب آيذ ، و عين فم الاسدى چنانست كچون يا على خواهى نبشت يا هر عينى كه از پس الف بيايذ از سر الف فروآيى و به همان حركت از نيمهء الف قدّ عين يعلى بنويسى زير « 2 » عين محاذى الف چنانك اگر بر سرش صورت شير كنند عين تو بدهنش شايذ ،
هامش
( 1 ) ن ا : ز
( 2 ) زبر ( )