سه نقطه بر سر ، در قلم ثلث و رقاع راء بذين شكل است و در قلم نسخ و محقّق ربع دايرهء مقابل سر جيم را يك نقطه در پيش نهاذند و دنبالش از دست بينداختند و آن را هم حرف راء ميخوانند ، و دنبال حرف واو ازين راء مىكنند و بعضى همين حرف را بذين شكل راء دنبال گرد كنند و واو ثلث از آن كنند ،
ر ربع ز دايرهست و سه نقطه دگر * و آن ربع دگر دو ر بوذ نيكوتر
در ثلث و رقاع هر سه از هم خوشتر * ر دنب كشيذه در محقّق بهتر
( 7 ) حرف سين
اوّل دندانهءش سر حرف ب است و دوّم حرف ت و سوّم ربعى الف و باقى حرف ب تمام و دنبالش بيشترك بركشند تا مقابل دندانهاى سين شوذ ، و بعضى گفتهاند كه سين چون دندانهاى ارّهء دروذگر مى بايذ و خطاست كه خطّ منسوب از آن گفتهاند كه هر حرفى بذان ديگر نسبتى دارذ به نسبت خطوط استاذان متقدّم چون ابن البوّاب و ابن مقله ، و نسبت سين از سر ب و ت و الف برگرفتن اوليترست كه از ارّهء دروذگر ، و سين و شين را تفاوت بيش از نقطه نيست امّا جماعتى واضعان خط از بهر كلمات اندك حكمت كه فوايد بسيار دارذ خواستند كه آن را سطرى كنند از كششى ناگزير بوذ سه ب بهم پيوستند و منحنى رقمى كشيذند سر و دنبال مقابل و از اوّل چندان راست بيامذند كچون مقابل آن دنبالش بنهاذند كشش سين و آخر ب كه دنبالش بوذ چون باندك مايه انحراف بهم پيوستند مقابل آمذ ،
سين را ز سر ب و ز ت سر برگير * وز ثلث الف آن كشش ديگر گير
تا سين گردذ باش در آخر پيوند * وين گفتهء من ز جان خوش خوشتر گير