بگوشتش چه رسذ و گوشت گوسفند نه به كار بوذ چنانك هرچ بخورذ اجلش برسذ ، مدّت شش ماه در آن موضع شوم و مبيت « 1 » بوم شدايد و مكايد كشيذم و يك لحظه روى فوايد « 2 » نديذم ، اگر قصد نزهت جا و عزم تماشا كردمى غصّهء جرب و قصّهء تعب چندان بوس بر تن محبوس نهاذى كه خضرت صحرا آب سياه پنداشتى « 3 » و فرياذ و آه بچرخ ماه برداشتى آن تماشا بگذاشتى و آن نزهت جا ناديذه انگاشتى « 4 » تا لطف ربّانى و عنايت رحمانى بخت خفته « 5 » را بيذاريى كرامت كرد طلوع سعود طالع را مسعود گردانيذ بانيم ؟ ؟ ؟ « 6 » مرادى ما را جوازى داذند و در دربند زرّينكمر بگشاذند ، چون بپيروزى به پيروزكوه رسيذم ديذه مىديذ و در دل نمىگنجيذ « 7 » ، شعر « 8 »
اينك مىبينم ببيذاريست يا رب يا بخواب * خويشتن را در چنين « 9 » نعمت پس از چندان عذاب
و بزرگان گفتهاند دلى را چو شاذى از اعتدال بگذرذ زحيرش بگيرذ « 10 » و بسيار بوذ كه غمى به كسى رسذ چندان بخندذ كه بميرذ ، غذاهاى ناموافق « 11 » و هواهاى نه لايق اثر كرده بوذ هرروز وهن و فتور « 12 » در تن رنجور ظاهر مىشذ « 13 » تا براوند كه منشأ « 14 » اصلى بوذ رسيذم و روى عزيزان كه غرض كلّى بوذ بديذم « 15 » ، تماسّ « 16 » آن حرارت بدل و جان رسيذه بوذ هرروز ضعفى روى مىنموذ و هر ساعت رنجى مىبوذ ، فراق احباب بغايت كمال و دل كباب در نهايت عذاب نه روى شذن نه برگ اندر « 17 » بوذن همه روز اين قطعه ورد درد خوذ ساخته بوذم ، شعر :
هامش
( 1 ) ن ا : مبيت ؟ ؟ ؟
( 2 ) ن ا : فوايد ؟ ؟ ؟
( 3 ) ن ا : پنداشتى ؟ ؟ ؟
( 4 ) ن ا : انكاشى
( 5 ) ن ا : خفته ؟ ؟ ؟
( 6 )
( 7 ) ن ا : نمىكنجيذ
( 8 ) مطلع قصيدهايست از انورى ( كلّيّات طبع تبريز ص 12 - 14 )
( 9 ) ن ا : حنين ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : بگيرذ ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : ناموافق
( 12 ) ن ا : فور ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : سذ
( 14 ) ن ا : منساء
( 15 ) ن ا : نديذم ؟ ؟ ؟
( 16 ) ن ا : تماس ؟ ؟ ؟
( 17 ) ن ا : اندر ؟ ؟ ؟ ( ايذر )