بر اثر تاختن « 1 » كرد و ثقل و بنه و اسباب تاراج فرموذ ، و سلطان جريده « 2 » بجست و بقفچاق پيوست « 3 » و در همذان و اطراف عراق « 4 » يزدان ؟ ؟ ؟ « 5 » آذربيجان و « 4 » اتابك هرجا كه نشان « 6 » مال مخالف بوذ برداشت « 7 » و از ولايت مال قرار قانونى و دخل اقطاعات « 8 » و كندوهاى لشكرى بر گرفت « 9 » و در همذان ردان ؟ ؟ ؟ « 5 » آذربيجان استيلا « 10 » مىكردند و خلق را مى آزردند در دل دوستان نمىگنجيذ ، جماعت رعيّت صدقات و صلات بارباب طاعات و عبادات مىفرستاذند و در زواياى عبّاد و مساجد بلاد جمع زهّاد بدعا عود رايت سلطنت ميخواستند ، و در اطراف عراق « 11 » اهل خير « 12 » و مردم باهنر ده هزار بيشتر « 13 » بوذند « 14 » كه هرگز سلطانرا ناديذه « 15 » و بر وى سلام ناكرده او را از جان خوذ دوستر داشتند و بمقتضاى تفاءلوا فانّ الاراجيف من مقدّمات الكون هر لحظه گفتندى « 16 » سلطان آمذ و بعبادت خانها « 17 » مىرفتند « 18 » و طاعات مىآوردند تا « 19 » سلطان هرچ زوذتر بازآيذ ، و لشكر منصور دار الخلافة تشريف از براى پاذشاه كريم و جهاندار رحيم ملك معظّم قزل ارسلان برّد اللّه مضجعه آورده بوذند و از اطراف بلاد رسولان روى بذان حضرت عليا و بارگاه بر ثريّا « 20 » نهاذه بوذند « 21 » جوانى خوب سيرت نيكو « 22 » روى تمام « 23 » موى با عقل و دها و دانش « 24 » و ذكا شهاب الدّين الاستراباذى
هامش
( 1 ) ن ا : تاختن ؟ ؟ ؟
( 2 ) ن ا : جريده ؟ ؟ ؟
( 3 ) ن ا : پيوست ؟ ؟ ؟ ، و قفچاق هو عزّ الدّين حسن بن قفجاق والى آذربيجان ( ز تf . 102 a)
( 4 - 4 ) اين سه كلمه گويا از سهو نسّاخ نوشته شده است و بايد زايد باشد ، رسالهء جوينى اين سه كلمه را ندارد
( 5 ) كذا فى ن ا ، ر ك بص 339 ح 1 در سابق
( 6 ) ن ا : نسان
( 7 ) ن ا : برداست
( 8 ) ن ا : اقطاعات
( 9 ) ن ا : گرفت ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : استيلا ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : عراق ؟ ؟ ؟
( 12 ) ن ا : خير ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : بيستر ؟ ؟ ؟
( 14 ) ن ا : بوذند ؟ ؟ ؟
( 15 ) ن ا : ناديذه ؟ ؟ ؟
( 16 ) ن ا : كفتندى ؟ ؟ ؟
( 17 ) ن ا : خانها ؟ ؟ ؟
( 18 ) ن ا : رفتند ؟ ؟ ؟
( 19 ) ن ا : تا ؟ ؟ ؟
( 20 ) ن ا : ثريا ؟ ؟ ؟
( 21 ) ن ا : بوذند ؟ ؟ ؟
( 22 ) ن ا : نيكو ؟ ؟ ؟
( 23 ) ن ا : تمام ؟ ؟ ؟
( 24 ) ن ا : دانس