آه اين چه محنتست كه اندر جهان فتاذ * آه اين چه « 1 » واقعست كه از ناگهان فتاذ « 2 »
اين ديذه چيست گويى كز ديذه خون بريخت « 3 » * وين غصّه از چه در دل پير و جوان فتاذ
خورشيذ « 4 » تيره گشت همش « 5 » محنتى رسيذ * مه زرد روى گشت و چنين ناتوان فتاذ
بر جان مصيبتيست كه دل را كباب كرد * در دل هم از غميست « 6 » كه چندين فغان « 7 » فتاذ
دانى ز چيست اين همه ز آوازهء بذست * كز رفتن « 8 » عربشه شاه زمان فتاذ
اى ديذه خونگرى كه شه فخر دين نماند * آن سرور زمانه و شاه زمين نماند « 9 »
گيتى ندانم از چه بخونت « 10 » شتاب « 11 » كرد * از چه دل جهانى زين غم كباب كرد
اشكى كه رشك گوهر و درّ ثمين بذى * از چه چو لعل كرد مگر خون ناب كرد
لايق « 12 » نبوذ « 13 » اينكه فلك بهر چون توى * در زير خاك تيره چنان جامه خواب كرد
وين هم نه عقل بوذ كه مرگ از ربوذنت * صذ خاندان آل پيمبر خراب كرد
دريا و كوه بين ز مصيبت رسيذگى * كين سنگ دل شذ از غم و آن ديذه آب كرد
هامش
( 1 ) ن ا : حه
( 2 ) ن ا در همهجاى : فتاذ ؟ ؟ ؟
( 3 ) ن ا : بريخت ؟ ؟ ؟
( 4 ) ن ا :
حورسيد ؟ ؟ ؟
( 5 ) ن ا : هميس
( 6 ) ن ا : عميست ؟ ؟ ؟
( 7 ) ن ا : فغان ؟ ؟ ؟
( 8 ) ن ا : رفتن ؟ ؟ ؟
( 9 ) ن ا : ان شه زمانه و سرور زمين نماند ، و اينطور وزن خراب است
( 10 ) ن ا : بحونت ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : شتاب ؟ ؟ ؟
( 12 ) ن ا : لايق ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : نبوذ ؟ ؟ ؟