سخن بريذه گشت « 1 » ، شعر :
كسى را كه خون ريختن « 2 » پيشه گشت « 3 » * دل دشمن از وى پرانديشه گشت « 3 »
بريزند خونش بذان همنشان * كه او ريخت « 4 » خون سر سركشان
ميازار كس را كه آزاذ مرد * سر اندر نيارذ بآزار و درد
چو گيتى سه روزست چون بنگرى * مكن از پى اينقدر داورى
كه دى رفت فردا نيامذ هنوز * نباشم از انديشه امروز كوز
از امروز شاذى ترا مايه بس * بفردا نگويذ « 5 » خرذمند كس
ترا نام بايذ « 6 » كه مانذ دراز * نمانى همى كار چندين « 7 » مساز « 8 »
f . 139 a جهان بذ سگالذ نگويذ « 9 » بكس * نباشذ بهر كار فرياذ رس
و اگرچه علاء الدّولة را امان داذه بوذ و گناه « 10 » ملاطفه بخشيذه « 11 » اين حركت تجديد گناهى بزرگ بكرد و سلطان اظهار آن نفرموذ « 12 » تا عزيمت « 12 » كوچ و علفخوار مرغزار سگ پيش « 13 » آمذ و علاء الدّولة را الزام فرموذ بملازمت ركاب همايون « 14 » ، علاء الدّولة خويشتن « 15 » را رنجور ساخت ، سلطان گفت از آمذن گزير نيست « 16 » اطبّا را با خوذ برگير « 17 » كى در تبديل آب و هوا صحّت مأمولترست ، و چون دو منزل از همذان حركت افتاذ « 18 » علاء الدّولة را زه فرموذ نهاذن و مرقدش با همذان نقل كردند با تربهء اسلاف سادات رحمهم اللّه ، و مؤلّف اين كتاب « 19 » محمّد بن على بن سليمان « 20 » الرّاوندى رعايت حقوق او را اين مرثيت در تعزيهء او برخواند « 21 » ، مرثيه :
هامش
( 1 ) هفتم ذى الحجّة سنة 584 ( ذيل ابى حامد )
( 2 ) ن ا : ريختن ؟ ؟ ؟
( 3 ) ن ا : كست ؟ ؟ ؟
( 4 ) ن ا : ريخت
( 5 ) ن ا : نكويذ ؟ ؟ ؟
( 6 ) ن ا : بايذ ؟ ؟ ؟
( 7 ) ن ا : چندين ؟ ؟ ؟
( 8 ) شه ص 706 س 2
( 9 ) ن ا : نگويذ ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : كناه ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : بخشده ؟ ؟ ؟
( 12 - 12 ) تا عريمت ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا : پيش ؟ ؟ ؟
( 14 ) ن ا : همايون
( 15 ) ن ا : خويستن ؟ ؟ ؟
( 16 ) ن ا : نيست ؟ ؟ ؟
( 17 ) ن ا : كير ؟ ؟ ؟
( 18 ) ن ا : افتاذ ؟ ؟ ؟
( 19 ) ن ا : كتاب ؟ ؟ ؟
( 20 ) ن ا : سليمان ؟ ؟ ؟
( 21 ) ن ا : حواند ؟ ؟ ؟