و كسانى كه بهر سراى نامزذ بوذند بدوانيذند و فرمان بجاى آوردند و اموال ايشان صامت و ناطق بسراى سلطان نقل « 1 » كردند ، سلطان
f . 138 b
كليذ قلعهء « 2 » علاء الدّولة بخواست و آن قوم را در آنجا حبس فرموذ و بنفس نفيس و ذات شريف خويش حركت كرد تا محكمشان بنشاند « 3 » ، ايشان ملتزم اموال مىشذند « 4 » و بجان امان مىجستند و از براى تحصيل مال از سلطان موعود مىشذند كه هريك چون چندين « 5 » نقد « 6 » بدهذ و اقرار املاك بكنذ « 7 » او را بجان امان باشذ « 8 » و به ترك « 9 » شغل « 10 » و عمل بگويذ « 11 » ، ايشان قرضها مىگرفتند « 12 » و بديوان « 13 » مىگزاردند ، و كس بظهير بلخى مىفرستاذند كه ما « 14 » خرقه پوشيم « 14 » و در خدمت ركاب چون ديگر مريدان برويم « 15 » ، قرب يك ماه « 16 » درين مىرفت ، روزى سلطان بتماشاى « 17 » قلعه « 18 » بوذ و ايشانرا زجرى مىفرموذ قتلغ « 19 » تشت « 20 » دار را اجل شتاب كرد و سفاهت آغازيذ و با سلطان مواجهه ناسزا گفتن پيش « 21 » گرفت كه اين سرها ببر و در فلان نه كه من سر تو چون سر پذرت در فلان خواستم نهاذن دولت ترا يارتر بوذ ، سلطان گفت ترا با پذرم چه بوذ كه ترا بخريذ « 22 » و پاذشاهى داذ ، او زبان بر گشاذ « 23 » و گفت باستصواب اتابك محمّد ده هزار دينار سرخ علاء الدّولة بكينهء خواهركه زن پذرت بوذ به من داذ تا شربت در حمّام بردم و پذرت را داذم و با تو همين خواست رفتن « 24 » ، سلطان را ازين حال غضبى عظيم مستولى شذ و حالى جمله را كشتن « 25 » فرموذ و آن سرها همه بذين
هامش
( 1 ) ن ا : نقل
( 2 ) ن ا : قلعه
( 3 ) ن ا : بنشاند
( 4 ) ن ا : سدند ؟ ؟ ؟
( 5 ) ن ا : حدين
( 6 ) ن ا : نقد ؟ ؟ ؟
( 7 ) ن ا : بكنذ ؟ ؟ ؟
( 8 ) ن ا : باسذ ؟ ؟ ؟
( 9 ) ن ا :
به ترك ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : سغل
( 11 ) ن ا : بگويذ ؟ ؟ ؟
( 12 ) ن ا : كرفتند ؟ ؟ ؟
( 13 ) ن ا :
بديوان ؟ ؟ ؟
( 14 - 14 ) ن ا : خرقه پوشم
( 15 ) ن ا : برويم ؟ ؟ ؟
( 16 ) ن ا : يك ماه ؟ ؟ ؟
( 17 ) ن ا : بتماشاى ؟ ؟ ؟
( 18 ) ن ا : قلعه
( 19 ) ن ا : قتلغ
( 20 ) ن ا : تست ؟ ؟ ؟
( 21 ) ن ا : پيس ؟ ؟ ؟
( 22 ) ن ا : بخريذ ؟ ؟ ؟
( 23 ) ن ا : كساد
( 24 ) ن ا : رفتن
( 25 ) ن ا : كشتن ؟ ؟ ؟