سگالش « 1 » با وى مىكنذ ما را بر وى هيچ وثوق نمانده است اگر با ما عهدى باشذ بمواضعت با علاء الدّولة و استظهار « 2 » وى سلطانرا بگيريم ، اين ملاطفها در ميان چوبى « 3 » نهاذند و ساليخ وار توز « 4 » كمان بر پوشيذند « 5 » و بدست سرهنگى برى فرستاذند ، و در شب كسانرا به راه سلطان مىفرستاذند سلطان دو سه كس را بديذ بفرموذ گرفتن و بسراى ظهير بلخى بردن ، ايشان ماجرا بازگفتند « 6 » ، سلطان ايشانرا امان داذ و مستظهر گردانيذ و سوگند داذ كه اين راز بيرون نبرند و نگويند كه سلطان ايشانرا « 7 » ديذ تا كار بچه رسذ ، روز ديگر سرهنگ بيزك لشكر سلطان رسيذه بوذ كه « 8 » بهفتاذ بولان « 8 » با « 9 » در مزدقان مىبوذند ، پسر
f . 138 a
سراج الدّين قتلغ « 10 » ابهء شرفى از آن سرهنگ احوالى مىپرسيذ سرهنگ از سر ملالت صدمهء سرما با وى تنديى « 11 » بكرد ، شعر :
زبانى كه اندر سرش مغز نيست * اگر در ببارذ « 12 » به حد نغز نيست « 13 »
دلت را ز مهر كسى برگسل * كجا نيستش « 14 » با زبان راست دل « 15 »
كسى كو بوذ سوذهء روزگار * نبايذ « 16 » بهر كارش آموزگار « 17 »
چگفتند « 18 » دانندگان خرذ * كه آنكس كه بذ كرد كيفر برذ « 19 »
پسر « 20 » سراج الدّين طيره شذ گرزى براند تا بر سر سرهنگ زنذ او هم جان را بساليخ « 21 » دفع كرد ساليخ « 21 » شكسته « 22 » شذ ملاطفها بيرون افتاذ « 23 » ،
هامش
( 1 ) ن ا : سكالس
( 2 ) ن ا : اسطهار ؟ ؟ ؟
( 3 ) ن ا : جوبى ؟ ؟ ؟
( 4 ) ن ا : تور ؟ ؟ ؟
( 5 ) ن ا : بوسيدند ؟ ؟ ؟
( 6 ) ن ا : كفتند ؟ ؟ ؟
( 7 ) ن ا : ايشانرا ؟ ؟ ؟
( 8 - 8 ) كذا ضبطه ياقوت ، ن ا : بهفتاد پولان ، قال ياقوت هى قرية من قرى الرّى و هو الموضع الّذى ظفر فيه طغرلبك بأخيه لأمّه ابراهيم اينال فقتله خنقا بوتر قوسه ، نزهة القلوب : هفتاد پولان ( با باء فارسى ) ،
( 9 ) ن ا : با ؟ ؟ ؟
( 10 ) ن ا : قتلع ؟ ؟ ؟
( 11 ) ن ا : تنديى ؟ ؟ ؟
( 12 ) ن ا :
ببارذ ؟ ؟ ؟
( 13 ) شه ص 822 س 24
( 14 ) ن ا : نيستس ؟ ؟ ؟
( 15 ) شه ص 815 س 25
( 16 ) ن ا : نبايذ ؟ ؟ ؟
( 17 ) شه ص 820 س 15
( 18 ) ن ا : چگفتند ؟ ؟ ؟
( 19 ) شه ص 73 س 6
( 20 ) ن ا : پسر ؟ ؟ ؟
( 21 ) ن ا : نسالح ؟ ؟ ؟
( 22 ) ن ا : سكسته
( 23 ) ن ا : افتاذ ؟ ؟ ؟