آن قلعه فزوذند و آن را بفال داشتند كه چون سلطان مسعود پاذشاهى و امرا و لشكر عراق از فتح آن عاجز گشتند ، سلطان سعيد ارسلان بعد از فراغ قلاع در قزوين [ آن قلعه را ] بستذ و ارسلان گشاى « 1 » نام كرد و كوتوالى مسلمان با جماعتى مبارزان آنجا بنشاند و تا الى يومنا هذا در دست مسلمانانست ، و در ابتداى عهد دولت سلطان ارسلان اين دو فتح با نام « 2 » برآمذ كه پشت اسلام قوى گشت و اعلام دين افراخته « 3 » شذ و خبر آن به اطراف و اقطار [ برسيذ ] « 4 » ، سلطان عالم و اتابك اعظم و امراى دولت باصفهان آمذند چه زنگى پارس « 5 » به خدمت سلطان مى آمذ ، در جمادى الاولى سنة ستّين [ و خمس ماية ] بمرغزار هزار ثانى « 6 »
f . 118 a
آمذند ، و خواجه شهاب الدّين ثقه رنجور بوذ در اصفهان توقّف كرد در سراى خويش بمحلّت تيماورد « 7 » ، بيست و هشتم اين ماه درگذشت و مرقد او بهمذان بردند بخانقاهى كه ساخته « 8 » است ، و نوزدهم ماه شعبان زنگى پارس « 9 » به خدمت سلطان رسيذ و يك هفته در خدمت بوذ و تشريف پوشيذ « 10 » و بازگشت ، و سلطان عالم و اتابك اعظم عزم همذان كردند ، شعر « 11 »
بفالى فرّخ و روزى همايون * شهنشه سوى صحرا رفت بيرون
خروش « 12 » كوس و بانگ ناى برخاست * جهان « 13 » چون آسمان از جاى برخاست
سپهداران علم « 14 » بالا كشيذند * دليران رخت بر صحرا كشيذند
هامش
( 1 ) آثار البلاد قزوينى ( ص 194 ) : ارسلان كشاد
( 2 ) كذا فى رسالة جوينى ، ن ا : با نام
( 3 ) ن ا : افراخته ؟ ؟ ؟
( 4 ) از رسالهء جوينى
( 5 ) ن ا : زنكى پارس ؟ ؟ ؟ ، هو زنگى بن دكلا السلغرى صاحب فارس ( ا آ )
( 6 ) جت و رسالة جوينى : هزار خانى ، در نسخهء ديگر : هزار جانى
( 7 ) كذا واضحا فى جت ، اين نام بار ديگر در ما بعد ( ص 297 ) مذكور است ولى در هردو جا در ن ا « بماورد ؟ ؟ ؟ » نوشته شده است و جت هردو بار بكمال وضوح « تيماورد » دارد ، رسالهء جوينى مكرّرا : تيماورت ؟ ؟ ؟
( 8 ) ن ا : ساخته
( 9 ) ن ا : زنكى پارس ؟ ؟ ؟
( 10 ) كذا فى رسالة جوينى ، ن ا : بوذ
( 11 ) از خسرو شيرين نظامى در « رفتن خسرو به شكار بسوى قصر شيرين » ( خمسه طبع طهران ص 141 - 142 )
( 12 ) ن ا : خروس
( 13 ) خمسه : زمين
( 14 ) ن ا : عالم