در كنف عافيت تا دم محشر بپاى * در حرم خسروى تا بقيامت بمان
السّلطان معزّ الدّنيا و الدّين « 1 » ابو الحرث سليمان بن محمّد بن ملكشاه قسيم « 2 » امير المؤمنين
سلطان سليمن اسمرى بوذ بسرخى مايل محاسن متوسّط كوتاهگردن ربع القامة ، مدّت ملكش شش ماه و كسرى ، ولادت او در رجب سنهء احدى عشر [ ة ] و خمس ماية ، مدّت عمرش چهل [ و ] پنج سال ، وزير شهاب الدّين ثقه « 3 » ، حاجب مظفّر الدّين الب ارغون « 4 » ، [ توقيع او استعنت باللّه ] « 5 » ، سلطان سليمن پاذشاهى بوذ خوشخوى خوبروى بذلهگوى ، مثل : اذا شرف الخلق حسن النّطق « 6 » ، شعر :
سخن خوب از نتايج خوست * هركرا خوى خوش سخن نيكوست
معاشرطبع بوذ امّا ثبات نداشت و اقبال مساعد نبوذ ، چند نوبت بر تخت نشست و بخت يارى نداذ ، هرچند بيش كوشيذ روى نديذ ، شعر « 7 »
تو با چرخ گردان مكن دوستى * كه گه مغز اويى و گه پوستى
بذانگه بوذ بيم رنج و گزند * كه گردون گردان برآرذ بلند
ز هر بذنگر دل ندارى برنج * كه اينست رسم سراى سپنج
مرا بهره اينست ازين تيرهروز * دلم چون بوذ [ شاذ ] و گيتىفروز
هامش
( 1 ) قال ا آ « لقّب [ سليمانشاه ] القاب ابيه غياث الدّنيا و باقى القابه . . . » ( ا آ ج 11 ص 136 )
( 2 ) تگ و ع و رسالهء جوينى : برهان ، ر ك به فهرست اسماء السلاطين در سابق ( ص 86 ) كه بجاى قسيم « برهان » دارد
( 3 ) ز ن : شهاب الدّين محمود بن الثقة عبد العزيز النيسابورى ( ص 289 )
( 4 ) ز ن افزوده : بن يرنقش صاحب قزوين
( 5 ) كذا فى ع و رسالهء جوينى
( 6 ) فقf . 8 b( 7 ) شه ص 1651 س 7 - 9 ،