ابنى الملوك الصّيد انّ ورآءكم * خطبا اذا دبّرتموه « 1 » يهون
غلب العبيد على مقرّ سريركم * و العبد خوّار القناة مهين
هى جولة الضّحّاك عمّ بلآؤها * كلّ الانام فاين افريذون
ابغى نهايات العلى و سجيّتى * تأبى التّوسّط و التّوسّط هون
و اسلم « 2 » لادرك فيك ما امّلته * ظنّا و ظنّ الالمعىّ يقين
دريغ آن روزگار كه وزرا چنين شعر گفتندى كه بعهد ما برنمىتوانند خواندن ، كار خواجگى باعوانى افتاذ هركه وجوه انگيزتر و درويش آويزتر
f . 100 b
و خونريزتر وزير مىشوذ ، حكمت : آفة الملوك سوء السّيرة و آفة الوزرآء خبث السّريرة و آفة الجند مخالفة القادة و آفة الرّعيّة مفارقة الطّاعة « 3 » ، شعر « 4 »
هر آن شاهكو گشت بيداذگر * جهان زو شوذ پاك زير و زبر
برو بر پس از مرگ نفرين بوذ * همان نام او شاه بىدين بوذ
هر آن پاذشه كو ببذ راه جست * ز نيكيش بايذ دل و دست شست
ز كشورش بپراگنذ زيردست * همان از درش مرد خسروپرست
دريغ عهد سلطان مسعود كه آن همه مصافها و خلافها ببوذى كس درويشى را رنجى ننموذى ، و چون تاج الدّين بپارس رسيذ و بوزابه آن خبر شنيذ لشكر جمع كرد و ملكشاه و محمّد را باصفهان آورد و غلبك شحنهء اصفهان به خدمت او آمذ و ملك محمّد را بر تخت نشاند و پنج نوبت بزذ « 5 » ، سلطان با در همذان رسيذه بوذ از بغداذ و لشكرش اندك بوذ ، كس پياپى بخاصبك بلنكرى مىفرستاذ كه تعجيل نما با جملهء لشكر ازان و باتابك ايلدكز و امير شيرگير براذر [ اتابك ] ارسلان ابه تا لشكر آذربيجان جمع كنند و بزوذى بمدد سلطان رسند « 5 » ، و باتّفاق خوب بوزابه چو از
هامش
( 1 ) ن ا : ادبرتموه
( 2 ) ن ا : فاسلم
( 3 ) فقf . 16 a( 4 ) شه ص 1456 س 6 - 7 و 9 - 10 ،
( 5 ) فى سنة 542 ، ر ك به ز ن ص 219 ،