گفت كين بر دل تو « 1 » شيذترست * شاه سلطان نشان همى بخشذ
گفتمش تا كى اين توان بخشيذ * گفت تا مىتوان همى بخشذ
در چو ابر بهار مىبارذ * زر چو باذ خزان همى بخشذ
آنچ كان ذرّهذرّه بخشذ شاه * كاروان كاروان همى بخشذ
جاوذان باذ زندگانى شاه * تا چنين جاوذان همى بخشذ
عمرش از عمر نوح افزون باذ * تا ز طوفان امان همى بخشذ
السّلطان المعظّم ركن الدّنيا و الدّين ابو طالب طغرل بن محمّد بن ملكشاه يمين امير المؤمنين
سلطان طغرل بن محمّد پاذشاهى سرخچهره محاسن تمام تنك ذوابه درازقامت باعتدال پشت و يال بسته برو سينه پهن ، مدّت عمرش بيست [ و ] پنج سال وفاتش بدر همذان در محرّم سنة تسع و عشرين و خمس ماية « 2 » ، مدّت پاذشاهى سه سال ، « 3 » عدل و سياست و حيا و حميّت و كرم و شجاعت « 4 » بر اخلاق او غالب بوذ و از هزل و فواهش دور ، مثل : من اعود الغنايم دولة الاكارم « 5 » ، دولت كريمان از غنيمتهاى جهانست ، و در مدّت ايالت محمود او در خدمت عمّ سلطان اعظم بوذ بعد از وفات محمود سلطان سنجر ولايت عهد بذو تفويض كرد « 6 » و چون بعراق آمذ ميان او و براذرش مسعود چند بار مصاف بوذ و از جانبين
هامش
( 1 ) ن ا : بو
( 2 ) بقول ز ن سال وفات او 528 است و مدّت پادشاهى دو سال و يك ماه ( ز ن ص 172 ) ، قال ا آ « كان مولده سنة 503 فى المحرّم و وفاته فى المحرّم من هذه السنة ( اى سنة 529 ) »
( 3 ) مصنّف اينجا بر خلاف عادت اسماء وزراء و حجّاب را ذكر نكرده است ، جت كه مأخذ آن بكلّى همين كتاب است اينطور دارد :
وزراى او [ يعنى وزراى سلطان طغرل ] الوزير قوام الدّين ابو القسم الدّركزينى ، الوزير شرف الدّين على بن رجا ، الحجّاب منكوبرس ؟ ؟ ؟ ، توقيع او در رسالهء جوينى : اعتضدت باللّه وحده ،
( 4 ) ن ا : شجاعت
( 5 ) فقf . 23 b( 6 ) ز ن ص 158